10.18.2009
စင္းခံမလား တြန္းလွန္မလား (သတင္းသုံးသပ္ခ်က္)
မ်ဳိးဇာနည္
(ေခတ္ၿပိဳင္အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွ ...)
နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္ခံသေဘာတူထားသည့္ တိုးတက္ေသာ ကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္ဖြဲ႔ (ဒီေကဘီေအ) အေနႏွင့္ တပ္ရင္းႏွင့္ တပ္သားဦးေရစာရင္းကို နအဖ စစ္ဘက္လံုျခံဳေရးရာ အႀကီးအကဲ ဒု- ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲျမင့္ထံ ေအာက္တိုဘာလ (၁၅) ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားၿပီးတင္ရမည္ဟု ဒီမိုကရက္တစ္ျမန္မာ့ အသံ၏ သတင္းတပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပသည္။
တပ္ရင္းတရင္းစီကို တပ္သားဦးေရ (၃၆၀) ႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းၿပီး နအဖစစ္တပ္မွ ဦးေရ (၃၀) ပါ၀င္မည္ဟုသိရသည္။ နအဖစစ္တပ္မွေပးပို႔မည့္ (၃၀) ထဲတြင္ တပ္ရင္းမွဴးမွ တပြင့္အထိ (၁၅) ဦးႏွင့္ တပြင့္မွ တပ္သားအထိ (၁၅) ဦး တာ၀န္ယူမည္ျဖစ္ၿပီး ဒု-ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ကို အႀကီးဆံုး တပ္ရင္းမွဴးရာထူး၌ ခန္႔ထားမည္ဟုဆုိသည္။
ဒီေကဘီေအဘက္မွ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည့္သူမ်ားကို အသက္ (၁၈) ႏွစ္ႏွင့္ (၅၀) ၾကား အရြယ္ရွိသူမ်ားကိုသာ ခြင့္ျပဳမည္ျဖစ္ၿပီး (၅၀) ေက်ာ္မ်ားကို ပင္စင္ေပးမည္ဟုဆိုသည္။ အျမင့္ဆံုး ရာထူးအေနႏွင့္လည္း ဗိုလ္မွဴးအဆင့္၌သာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမည္ဟုသိရသည္။
ဒီေကဘီေအနည္းတူ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ သေဘာတူလက္ခံထားသည့္ ကခ်င္ျပည္ဒီမိုက ေရစီသစ္တပ္မေတာ္(အန္ဒီေအေက) မွ အသက္ (၅၀) ေက်ာ္ ပင္စင္အေပးခံရမည့္ တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား ေနထိုင္ရန္ အတြက္ ေဒသခံ စီးပြားေရးလုပ္ငန္ရွင္မ်ားထံ အလွဴေငြေကာက္ခံၿပီး ေနအိမ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ေပးရန္ နအဖမွ စီစဥ္ေနေၾကာင္းလည္း ေခတ္ၿပိဳင္သတင္းတပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပသည္။
ထိုသတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအရဆိုလွ်င္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္ခံသေဘာတူခဲ့သည့္ အန္ဒီေအေကႏွင့္ ဒီေကဘီေအအဖြဲ႔တို႔သည္ နအဖျခယ္လွယ္သမွ်ကို လည္စင္းခံၾကရေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး ပင္စင္ အေပးခံၾကရမည့္ တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား၏ အနာဂတ္အေရးမွာလည္း အာမခံခ်က္ ေရေရရာရာမရွိဘဲ နအဖစစ္အုပ္စု ၏ ပစ္စလက္ခတ္ စီစဥ္ေနရာခ်ထားေပးမႈေၾကာင့္ ရင္ေလးဖြယ္အေနအထားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းသိရွိႏိုင္ေပသည္။
နအဖစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ တဘက္သတ္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားႏွင့္ စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ခန္႔အပ္မည့္ အစီအစဥ္ အေပၚတြင္ အပစ္ရပ္တို႔၏ မူလတပ္ဖြဲ႔၀င္အင္အား မ်ားစြာေလ်ာ့ပါသြားမည္ျဖစ္သလို ၾကာေလေလ လံုးပါးပါး ေလေလျဖစ္ၿပီး နအဖစစ္တပ္မွသာ လံုး၀ဥႆံုစစ္ကြၽန္ျပဳသြားမည့္ အေနအထားကို အထင္အရွား ေတြ႔ျမင္ေန ရေပသည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလကုန္တြင္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ားအားလံုး နယ္ျခားေစာင့္တပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္း ရန္ နအဖ၏ သတ္မွတ္ခ်ိန္ ကုန္ဆံုးေတာ့မည္ျဖစ္သည့္အတြက္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္ မခံေသးသည့္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအေနႏွင့္ ဒီေကဘီေအႏွင့္ အန္ဒီေအေကတို႔ကဲ့သို႔ လည္စင္းခံၾကမည္လား၊ မိမိတို႔တြင္ရွိသည့္ တပ္ဖြဲ႔အင္အား၊ လက္နက္အင္အားႏွင့္ နအဖစစ္တပ္ကို တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္မည္လား၊ တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္မည္ဆိုလွ်င္လည္း မည္သို႔မည္ပံု ခုခံတြန္းလွန္ၾကမည္ဆိုသည္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုး ျဖတ္ျပင္ဆင္ထားရေတာ့မည့္အခ်ိန္ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေပသည္။
ထိုသို႔ဆံုးျဖတ္ျပင္ဆင္ရာတြင္ နအဖစစ္တပ္၏ လက္ရွိအေနအထားကိုလည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို႔ လိုလာ သည္။ နအဖစစ္အုပ္စုက စစ္သည္အင္အား (၅) သိန္နီးပါးရွိသည္ဟု ေျပာဆိုေနေသာ္လည္း သွ်မ္းသံေတာ္ ဆင့္၏ ေရးသားခ်က္အရ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ တတိယ - ေလးလပတ္အစည္းအေ၀းတြင္ စစ္ေရးခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ (ယခုနအဖ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္) က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္တြင္ တပ္ရင္းေပါင္း (၅၅၀) ရိွသည့္ အနက္ (၂၈၄) ရင္းမွာ တရင္းလွ်င္ လူအင္အား (၂၀၀) ပင္မျပည့္ေၾကာင္း၊ က်န္သည့္တပ္ရင္း (၂၂၀) တြင္လည္း (၂၀၀) ႏွင့္ (၃၀၀) ၾကားသာရွိေၾကာင္း တင္ျပခဲ့ဖူးသည္ဟု သိရ၏။ သုိ႔ေသာ္ တပ္ရင္းတိုင္း၌ အမွန္တကယ္ အင္အား (၁၅၆) ေယာက္ ထက္မပိုေၾကာင္း၊ ထိုအထဲမွ တပ္ရင္းတရင္း၏ တိုက္ခိုက္ေရးအင္အားမွာ (၁၂၀ - ၁၅၀) ခန္႔ ရွိၿပီး ေရွ႕တန္းသြားႏိုင္သည့္အင္အားမွာ (၆၀-၈၀) ခန္႔သာရွိေၾကာင္း အေျခအေနမွန္အတိုင္း တင္ျပခဲ့ဖူးသည္ ဆို၏။
ထိုတင္ျပခ်က္အရဆိုလွ်င္ စစ္သည္အင္အား (၅) သိန္းနီးပါးရွိသည္ဆိုသည့္ နအဖတပ္ရင္းမ်ားမွ စုစုေပါင္း ေရွ႕တန္းထြက္ႏိုင္သည့္ အင္အားမွာ (၅၀၀၀၀) ၀န္းက်င္ခန္႔သာ ရွိသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္။ ထို႔အျပင္ နအဖ စစ္တပ္ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္သည့္ တပ္သားအမ်ားစုမွာလည္း ယံုၾကည္ခ်က္စိတ္ဓာတ္အရင္းခံႏွင့္ ၀င္ေရာက္ၾက ျခင္းမဟုတ္ဘဲ အတင္းအက်ပ္ တပ္သားစုေဆာင္းခံရမႈႏွင့္ ၀မ္းေရးအဆင္မေျပျဖစ္၍ ၀င္ၾကရေသာ တပ္သား မ်ားႏွင့္ ကေလးစစ္သားမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္ေနသည့္အတြက္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ပ်က္ျပားေနသည့္ စစ္တပ္အ ေနအထားျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္။ သို႔ေသာ္ လက္နက္အင္အားတြင္မူ နအဖစစ္တပ္က တိုင္းရင္းသား အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ား အားလံုးထက္ သာလြန္သည့္အတြက္ လက္နက္အင္အားကို အသံုးျပဳ၍ တိုက္ခိုက္မည္ကို ေတာ့ သံသယရွိစရာလိုမည္မဟုတ္ေပ။
အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔ တဖြဲ႔ခ်င္းအေနႏွင့္ အမွန္တကယ္ ေရွ႕တန္းထြက္ႏိုင္သည့္ စစ္သည္အင္အားတြင္ နအဖစစ္ တပ္မွ ေရွ႕တန္းထြက္ႏိုင္သည့္ စုစုေပါင္းအင္အား (၅၀၀၀၀) ၀န္းက်င္ထက္မပိုႏိုင္ေသာ္လည္း နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္မခံေသးသည့္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတပ္မေတာ္ (SSA-N)၊ ဝျပည္ ေသြးစည္းညီ ၫြတ္ေရးတပ္မေတာ္ (UWSA)၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (NDAA – ESS) မိုင္းလား အဖြဲ႔၊ ကခ်င္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႔ (KIO)၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP) အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအားလံုးစု ေပါင္းလွ်င္မူ တိုက္ခိုက္ေရးအင္အားမွာ နအဖႏွင့္ သူမသာကိုယ္မသာ အေနအထားတြင္ ရွိႏိုင္သည္ကို ကိန္းဂ ဏန္းမ်ားအရ သိရေပသည္။ ထိုအေျခအေနတြင္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ခိုင္ၾကည္မႈအေနအ ထားက နအဖတပ္သားမ်ားထက္ မ်ားစြာသာလြန္လိမ့္မည္ဟု ယူဆရေေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာပ်က္ျပားၿပီး လက္နက္အင္အားသာလြန္သည့္ နအဖစစ္တပ္၏ ဗိုလ္က်တိုက္ခိုက္ မႈကို စိတ္ဓာတ္ေရးရာ သာလြန္သည့္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ားက အစြမ္းကုန္ စုေပါင္းတြန္းလွန္ျခင္းျဖင့္ ေအာင္ပြဲရ ယူႏိုင္သည့္ အေနအထားရွိသည္ကိုေတြ႔ရေပသည္။ ခုခံတြန္းလွန္မည့္ နည္းဗ်ဴဟာေကာင္းမြန္ရန္ႏွင့္ ညီၫြတ္ မႈအင္အားက မ်ားစြာအေရးပါေနေပသည္။ ထို႔အျပင္ အပစ္မရပ္ေသးသည့္ ေကအန္ယူႏွင့္ SSA-S ကဲ့သို႔ ေသာ တပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင့္လည္း မဟာမိတ္ဖြဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ လိုအပ္မည္ျဖစ္ေပသည္။
ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ အန္ဒီေအေက၊ ဒီေကဘီေအတို႔ကဲ့သို႔ လည္စင္းခံလွ်င္ ရာသက္ပန္ နအဖစစ္ကြၽန္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားမည္ျဖစ္သလို စုေပါင္းတြန္းလွန္ျခင္းမရွိဘဲ တဖြဲ႔ခ်င္းခုခံတိုက္ခိုက္ေနပါက ကိုးကန္႔တပ္ဖြဲ႔ကဲ့သို႔ နအဖစစ္တပ္၏ အလြယ္တကူ ၀ါမ်ဳိးျခင္းကို ခံရၿပီး တဖြဲ႔ၿပီးတဖြဲ႔ အလြယ္တကူ ေျခမႈန္းခံရသြားရႏိုင္သည္ကို သတိခ်ပ္ရမည္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႔ ေရွ႕တိုးတံပိုး ေနာက္ဆုတ္လွည္းတုတ္ ျဖစ္ေနသည့္အေနအထားတြင္ လည္စင္းခံျခင္းထက္ စုေပါင္းတြန္းလွန္ျခင္းကသာ ရာသက္ပန္စစ္ကြၽန္အျပဳခံရမည့္ အႏၱရာယ္မွလြတ္ေျမာက္ ႏိုင္ၿပီး ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဖန္တီးႏိုင္မည့္ အနာဂတ္ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးအ တြက္လည္း တဘက္တလမ္းမွ အေထာက္အကူျဖစ္ေစလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလုိက္ရေပသည္။
မ်ဳိးဇာနည္
(ေခတ္ၿပိဳင္အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွ ...)
နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္ခံသေဘာတူထားသည့္ တိုးတက္ေသာ ကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္ဖြဲ႔ (ဒီေကဘီေအ) အေနႏွင့္ တပ္ရင္းႏွင့္ တပ္သားဦးေရစာရင္းကို နအဖ စစ္ဘက္လံုျခံဳေရးရာ အႀကီးအကဲ ဒု- ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲျမင့္ထံ ေအာက္တိုဘာလ (၁၅) ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားၿပီးတင္ရမည္ဟု ဒီမိုကရက္တစ္ျမန္မာ့ အသံ၏ သတင္းတပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပသည္။
တပ္ရင္းတရင္းစီကို တပ္သားဦးေရ (၃၆၀) ႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းၿပီး နအဖစစ္တပ္မွ ဦးေရ (၃၀) ပါ၀င္မည္ဟုသိရသည္။ နအဖစစ္တပ္မွေပးပို႔မည့္ (၃၀) ထဲတြင္ တပ္ရင္းမွဴးမွ တပြင့္အထိ (၁၅) ဦးႏွင့္ တပြင့္မွ တပ္သားအထိ (၁၅) ဦး တာ၀န္ယူမည္ျဖစ္ၿပီး ဒု-ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ကို အႀကီးဆံုး တပ္ရင္းမွဴးရာထူး၌ ခန္႔ထားမည္ဟုဆုိသည္။
ဒီေကဘီေအဘက္မွ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည့္သူမ်ားကို အသက္ (၁၈) ႏွစ္ႏွင့္ (၅၀) ၾကား အရြယ္ရွိသူမ်ားကိုသာ ခြင့္ျပဳမည္ျဖစ္ၿပီး (၅၀) ေက်ာ္မ်ားကို ပင္စင္ေပးမည္ဟုဆိုသည္။ အျမင့္ဆံုး ရာထူးအေနႏွင့္လည္း ဗိုလ္မွဴးအဆင့္၌သာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမည္ဟုသိရသည္။
ဒီေကဘီေအနည္းတူ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ သေဘာတူလက္ခံထားသည့္ ကခ်င္ျပည္ဒီမိုက ေရစီသစ္တပ္မေတာ္(အန္ဒီေအေက) မွ အသက္ (၅၀) ေက်ာ္ ပင္စင္အေပးခံရမည့္ တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား ေနထိုင္ရန္ အတြက္ ေဒသခံ စီးပြားေရးလုပ္ငန္ရွင္မ်ားထံ အလွဴေငြေကာက္ခံၿပီး ေနအိမ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ေပးရန္ နအဖမွ စီစဥ္ေနေၾကာင္းလည္း ေခတ္ၿပိဳင္သတင္းတပုဒ္တြင္ ေဖာ္ျပသည္။
ထိုသတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအရဆိုလွ်င္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္ခံသေဘာတူခဲ့သည့္ အန္ဒီေအေကႏွင့္ ဒီေကဘီေအအဖြဲ႔တို႔သည္ နအဖျခယ္လွယ္သမွ်ကို လည္စင္းခံၾကရေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး ပင္စင္ အေပးခံၾကရမည့္ တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား၏ အနာဂတ္အေရးမွာလည္း အာမခံခ်က္ ေရေရရာရာမရွိဘဲ နအဖစစ္အုပ္စု ၏ ပစ္စလက္ခတ္ စီစဥ္ေနရာခ်ထားေပးမႈေၾကာင့္ ရင္ေလးဖြယ္အေနအထားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းသိရွိႏိုင္ေပသည္။
နအဖစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ တဘက္သတ္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားႏွင့္ စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ခန္႔အပ္မည့္ အစီအစဥ္ အေပၚတြင္ အပစ္ရပ္တို႔၏ မူလတပ္ဖြဲ႔၀င္အင္အား မ်ားစြာေလ်ာ့ပါသြားမည္ျဖစ္သလို ၾကာေလေလ လံုးပါးပါး ေလေလျဖစ္ၿပီး နအဖစစ္တပ္မွသာ လံုး၀ဥႆံုစစ္ကြၽန္ျပဳသြားမည့္ အေနအထားကို အထင္အရွား ေတြ႔ျမင္ေန ရေပသည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလကုန္တြင္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ားအားလံုး နယ္ျခားေစာင့္တပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္း ရန္ နအဖ၏ သတ္မွတ္ခ်ိန္ ကုန္ဆံုးေတာ့မည္ျဖစ္သည့္အတြက္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္ မခံေသးသည့္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအေနႏွင့္ ဒီေကဘီေအႏွင့္ အန္ဒီေအေကတို႔ကဲ့သို႔ လည္စင္းခံၾကမည္လား၊ မိမိတို႔တြင္ရွိသည့္ တပ္ဖြဲ႔အင္အား၊ လက္နက္အင္အားႏွင့္ နအဖစစ္တပ္ကို တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္မည္လား၊ တြန္းလွန္တိုက္ခိုက္မည္ဆိုလွ်င္လည္း မည္သို႔မည္ပံု ခုခံတြန္းလွန္ၾကမည္ဆိုသည္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုး ျဖတ္ျပင္ဆင္ထားရေတာ့မည့္အခ်ိန္ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေပသည္။
ထိုသို႔ဆံုးျဖတ္ျပင္ဆင္ရာတြင္ နအဖစစ္တပ္၏ လက္ရွိအေနအထားကိုလည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို႔ လိုလာ သည္။ နအဖစစ္အုပ္စုက စစ္သည္အင္အား (၅) သိန္နီးပါးရွိသည္ဟု ေျပာဆိုေနေသာ္လည္း သွ်မ္းသံေတာ္ ဆင့္၏ ေရးသားခ်က္အရ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ တတိယ - ေလးလပတ္အစည္းအေ၀းတြင္ စစ္ေရးခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ (ယခုနအဖ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္) က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္တြင္ တပ္ရင္းေပါင္း (၅၅၀) ရိွသည့္ အနက္ (၂၈၄) ရင္းမွာ တရင္းလွ်င္ လူအင္အား (၂၀၀) ပင္မျပည့္ေၾကာင္း၊ က်န္သည့္တပ္ရင္း (၂၂၀) တြင္လည္း (၂၀၀) ႏွင့္ (၃၀၀) ၾကားသာရွိေၾကာင္း တင္ျပခဲ့ဖူးသည္ဟု သိရ၏။ သုိ႔ေသာ္ တပ္ရင္းတိုင္း၌ အမွန္တကယ္ အင္အား (၁၅၆) ေယာက္ ထက္မပိုေၾကာင္း၊ ထိုအထဲမွ တပ္ရင္းတရင္း၏ တိုက္ခိုက္ေရးအင္အားမွာ (၁၂၀ - ၁၅၀) ခန္႔ ရွိၿပီး ေရွ႕တန္းသြားႏိုင္သည့္အင္အားမွာ (၆၀-၈၀) ခန္႔သာရွိေၾကာင္း အေျခအေနမွန္အတိုင္း တင္ျပခဲ့ဖူးသည္ ဆို၏။
ထိုတင္ျပခ်က္အရဆိုလွ်င္ စစ္သည္အင္အား (၅) သိန္းနီးပါးရွိသည္ဆိုသည့္ နအဖတပ္ရင္းမ်ားမွ စုစုေပါင္း ေရွ႕တန္းထြက္ႏိုင္သည့္ အင္အားမွာ (၅၀၀၀၀) ၀န္းက်င္ခန္႔သာ ရွိသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္။ ထို႔အျပင္ နအဖ စစ္တပ္ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္သည့္ တပ္သားအမ်ားစုမွာလည္း ယံုၾကည္ခ်က္စိတ္ဓာတ္အရင္းခံႏွင့္ ၀င္ေရာက္ၾက ျခင္းမဟုတ္ဘဲ အတင္းအက်ပ္ တပ္သားစုေဆာင္းခံရမႈႏွင့္ ၀မ္းေရးအဆင္မေျပျဖစ္၍ ၀င္ၾကရေသာ တပ္သား မ်ားႏွင့္ ကေလးစစ္သားမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္ေနသည့္အတြက္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ပ်က္ျပားေနသည့္ စစ္တပ္အ ေနအထားျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္။ သို႔ေသာ္ လက္နက္အင္အားတြင္မူ နအဖစစ္တပ္က တိုင္းရင္းသား အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ား အားလံုးထက္ သာလြန္သည့္အတြက္ လက္နက္အင္အားကို အသံုးျပဳ၍ တိုက္ခိုက္မည္ကို ေတာ့ သံသယရွိစရာလိုမည္မဟုတ္ေပ။
အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔ တဖြဲ႔ခ်င္းအေနႏွင့္ အမွန္တကယ္ ေရွ႕တန္းထြက္ႏိုင္သည့္ စစ္သည္အင္အားတြင္ နအဖစစ္ တပ္မွ ေရွ႕တန္းထြက္ႏိုင္သည့္ စုစုေပါင္းအင္အား (၅၀၀၀၀) ၀န္းက်င္ထက္မပိုႏိုင္ေသာ္လည္း နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ဖြဲ႔အသြင္ေျပာင္းရန္ လက္မခံေသးသည့္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတပ္မေတာ္ (SSA-N)၊ ဝျပည္ ေသြးစည္းညီ ၫြတ္ေရးတပ္မေတာ္ (UWSA)၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (NDAA – ESS) မိုင္းလား အဖြဲ႔၊ ကခ်င္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႔ (KIO)၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP) အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအားလံုးစု ေပါင္းလွ်င္မူ တိုက္ခိုက္ေရးအင္အားမွာ နအဖႏွင့္ သူမသာကိုယ္မသာ အေနအထားတြင္ ရွိႏိုင္သည္ကို ကိန္းဂ ဏန္းမ်ားအရ သိရေပသည္။ ထိုအေျခအေနတြင္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ခိုင္ၾကည္မႈအေနအ ထားက နအဖတပ္သားမ်ားထက္ မ်ားစြာသာလြန္လိမ့္မည္ဟု ယူဆရေေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာပ်က္ျပားၿပီး လက္နက္အင္အားသာလြန္သည့္ နအဖစစ္တပ္၏ ဗိုလ္က်တိုက္ခိုက္ မႈကို စိတ္ဓာတ္ေရးရာ သာလြန္သည့္ အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ားက အစြမ္းကုန္ စုေပါင္းတြန္းလွန္ျခင္းျဖင့္ ေအာင္ပြဲရ ယူႏိုင္သည့္ အေနအထားရွိသည္ကိုေတြ႔ရေပသည္။ ခုခံတြန္းလွန္မည့္ နည္းဗ်ဴဟာေကာင္းမြန္ရန္ႏွင့္ ညီၫြတ္ မႈအင္အားက မ်ားစြာအေရးပါေနေပသည္။ ထို႔အျပင္ အပစ္မရပ္ေသးသည့္ ေကအန္ယူႏွင့္ SSA-S ကဲ့သို႔ ေသာ တပ္ဖြဲ႔မ်ားႏွင့္လည္း မဟာမိတ္ဖြဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ လိုအပ္မည္ျဖစ္ေပသည္။
ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ အန္ဒီေအေက၊ ဒီေကဘီေအတို႔ကဲ့သို႔ လည္စင္းခံလွ်င္ ရာသက္ပန္ နအဖစစ္ကြၽန္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားမည္ျဖစ္သလို စုေပါင္းတြန္းလွန္ျခင္းမရွိဘဲ တဖြဲ႔ခ်င္းခုခံတိုက္ခိုက္ေနပါက ကိုးကန္႔တပ္ဖြဲ႔ကဲ့သို႔ နအဖစစ္တပ္၏ အလြယ္တကူ ၀ါမ်ဳိးျခင္းကို ခံရၿပီး တဖြဲ႔ၿပီးတဖြဲ႔ အလြယ္တကူ ေျခမႈန္းခံရသြားရႏိုင္သည္ကို သတိခ်ပ္ရမည္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႔ ေရွ႕တိုးတံပိုး ေနာက္ဆုတ္လွည္းတုတ္ ျဖစ္ေနသည့္အေနအထားတြင္ လည္စင္းခံျခင္းထက္ စုေပါင္းတြန္းလွန္ျခင္းကသာ ရာသက္ပန္စစ္ကြၽန္အျပဳခံရမည့္ အႏၱရာယ္မွလြတ္ေျမာက္ ႏိုင္ၿပီး ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဖန္တီးႏိုင္မည့္ အနာဂတ္ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးအ တြက္လည္း တဘက္တလမ္းမွ အေထာက္အကူျဖစ္ေစလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလုိက္ရေပသည္။
မ်ဳိးဇာနည္
10.14.2009
10.13.2009
10.02.2009
သတိသာထားၾကေပေတာ့ ကြၽန္ပဲြစားတုိ႔ လာေခ်ၿပီ
ရဲေဘာ္ ေက်ာ္သန္း
တခ်ိန္တုန္းက က်ဳပ္တုိ႔အညာမွာ အလွဴလုပ္ရင္ ဖိတ္စာရယ္လုိ႔ ေ၀ေလ့ ကမ္းေလ့ မရွိဘူး။ ရပ္ေ၀းက ေဆြမ်ဳိး မိတ္သဂၤဟေတြကုိ လက္ဖက္ထုပ္တန္သည္၊ ေဆးေပါ့လိပ္တန္သည္ ကမ္းတယ္။ အနီးခ်ဳပ္စပ္က ေလးငါး ဆယ္ရြာကုိေတာ့ သက္ဆုိင္ရာ ရြာေဆာ္ေတြကပဲ ဗ်ဳိးဟစ္ၿပီး ရြာလုံးကြၽတ္ ဖိတ္လုိက္တယ္။ အားလုံးမီးခုိးတိတ္ ထမင္းေရေခ်ာင္းစီးဆုိေတာ့ ကေလးေရာ ေခြးေရာ အကုန္ပါတာေပါ့။ ဒီေတာ့ ဗ်ဳိးဟစ္သံၾကားရင္ ကေလးေတြ ျမဴးၾကတယ္။ ကေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး၊ ေခြးေတြအူၾကတယ္။ အလွဴရက္ကုိ လက္ခ်ဳိးၿပီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကတယ္။
ေခြးဆုိတာကလည္း သိတဲ့အတုိင္း သူ႔နယ္ကုိယ့္နယ္ သတ္မွတ္ၿပီးေနတယ္။ တနယ္နဲ႔ တနယ္ ကူးေလ့မရွိၾက ဘူး။ နယ္ကူးရင္ က်ဴးရင္ နယ္ခံေခြးေတြက ၀ုိင္းကုိက္ၾက၊ အမဲဖ်က္ၾကတာပဲ။ အဲ ... အလွဴခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆုိရင္ ေတာ့ နယ္စည္းေတြပ်က္ၿပီ၊ သူ႔နယ္ကုိယ့္နယ္ ကူးၾကေပမယ့္ မကုိက္ၾကေတာ့ဘူး၊ အမဲဖ်က္တာေတ၊ြ ကုိက္ခဲ တာေတြ ရပ္စဲထားၾကတယ္။ ေခြးၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေျပာလည္းရတယ္။ ေခြးလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေျပာလည္းရ တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အစာလုၾကရင္း “ဟီးကနဲ ဟန္းကနဲ” မာန္ဖီျပၾကတာေလာက္ပဲရွိတယ္။ အလွဴေန႔ဆုိရင္ ေတာ့ အလွဴအိမ္မွာ ရြာေပါင္းစုံက ေခြးအပ်ဳိ၊ ေခြးထီးပ်ဳိ၊ ေခြးအေမ၊ ေခြးသမီး၊ ေခြးအဖြား၊ ေခြးသား၊ ေခြးအဖုိး၊ ေခြးသူခုိး၊ ေခြးဂ်ပုိး၊ ေခြးက်ဳိး၊ ေခြးဖင္လိမ္နဲ႔ ေခြးၿမီးေကာက္ပါမက်န္ ေခြးေပါင္းစုံတုိ႔ ညီလာခံၾကတာေပါ့။ ရ တတ္သမွ် အ႐ုိးအရင္းေလးေတြ လုၾကယက္ၾကနဲ႔ ထမင္းေကြၽး႐ုံမွာ တညံညံ တစီစီနဲ႔ေပါ့။
အဲဒီမွာ အခြင့္သာတာက ရြာခံေခြးေတြပဲ။ သူတုိ႔က စားလုိ႔၀လည္း ဆက္လုၾကတယ္။ ရတာကုိ ေျမထဲျမဳပ္ထား ၀ွက္ထားတတ္တယ္။ ရြာခံမဟုတ္တဲ့ ေခြးမ်ားကေတာ့ အ၀စားၿပီး ခ်ီႏုိင္သေလာက္ခ်ီၿပီး ျပန္ၾကတယ္။ အလွဴ ၿပီးလုိ႔ ေလးငါးဆယ္ရက္အထိေတာ့ ေခြးေတြက ေျမထဲ၀ွက္ထားတာေလးေတြ ျပန္ေဖာ္ျပန္ျမံဳ႕နဲ႔ တကယ့္စည္း စိမ္ေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ေျပာၾကတယ္မဟုတ္လား မေတာ္မတတ္သူမ်ား (တရားသည္ျဖစ္ေစ၊ မတရားသည္ျဖစ္ေစ) တသက္တခါ လာဘ္လာဘရႊင္ၾကရင္ ‘ေခြး ဘုရားပဲြ ေတြ႔သလုိ’ ပဲလုိ႔ ေျပာၾကတာ။
အခုလည္း က်ဴပ္တုိ႔ပတ္၀န္းက်င္က အေျခအေနေတြက အဲဒီအညာက အလွဴလာတဲ့ ေခြးေတြကုိ ျပန္ၿပီးျမင္ ေယာင္ သတိရစရာေတြျဖစ္လာတယ္။ ေခြးဆုိတာကေတာ့ အိပ္စားကာမေလာက္သာသိတဲ့ အဟိတ္တိရိစၧာန္ ဆုိေတာ့ လွဴရင္ ေကြၽးရင္ စားမွာပဲ။ ဘယ္သူက လွဴတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လွဴတယ္၊ ဘယ္လုိလွဴတယ္ ဆန္းစစ္မ ေနဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔က အလွဴမွာ အဓိကအလွဴခံပုဂၢဳိလ္ ဖိတ္ၾကားခံရသူမဟုတ္လုိ႔ ရွက္ေနစရာ၊ ဂုဏ္သိကၡာ ငဲ့ေနစရာ မလုိပါဘူး၊ စားႂကြင္းစားက်န္ အ႐ုိးအရင္းေလာက္နဲ႔ကုိပဲ ေက်နပ္လွၿပီ။
အခု က်ဳပ္တုိ႔၀န္းက်င္ကေတာ့ လူေတြ ...။ လူေတြမွ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ေခါင္းေဆာင္လုိ႔ ပညာတတ္လုိ႔ ေၾကာ္ျငာ ေနတဲ့ လူေတြေလ ...။
တကယ္ေတာ့ ဒီဇာတ္လမ္းေတြက ၂၀၀၃ ထဲက စတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာပါ။ ဒီပဲယင္း ယုတ္မာပတ္စက္မႈႀကီးနဲ႔ တံ ေတြးခြက္ ပတ္လက္ေမ်ာေနတဲ့ စစ္အုပ္စုက ေထာက္လွမ္းေရးမႉး ဗုိလ္ခင္ၫြန္႔ကုိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ခန္႔၊ ဘုံခုနစ္ဆင့္ လမ္းျပေျမပုံျပၿပီး ထြက္ေပါက္ရွာတယ္။ ဒီဘုံခုနစ္ဆင့္ကုိ ၾကည့္ၿပီး က်ဳပ္တုိ႔ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ေခါင္းေဆာင္ ေတြေဇာင္းလႊတ္တဲ့ျမင္းလုိ ေျခတႂကြႂကြနဲ႔ အေတာ္အူးျမဴးတက္ႂကြခဲ့ၾကေသးတာပဲ။ (BSG) ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာဇာနည္ ႏွာေခါင္းက်ည္ေပြ႔ေတြ႔သြားမွ ေျခၿငိမ္သြားၾကတာ။
အခုေတာ့ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပဲြသံ ပုိၿပီးေတာ့က်ယ္လာ နီးလာၿပီးဆုိေတာ့ တခ်ဳိ႕ ဣေႁႏၵမဆည္ႏုိင္ၾကေတာ့ ဘူး။ ရတတ္သမွ် မႈိတက္အေတြးအေခၚေတြ ဖုံခါ၊ မီးက်ဳိးေမာင္းပ်က္ သေဘာတရားေတြထုတ္ၿပီး ေရြးေကာက္ ပဲြ၀င္ေရး စုိင္းျပင္းလာၾကျပန္ၿပီ။ အခြင့္အေရးဆုိ မစြန္႔ပဲစားခ်င္ၾကတာ ဓမၼတာမုိ႔ ကုိယ့္စားရိတ္နဲ႔ ကုိယ့္လမ္းကုိ ေရြးၾကတာကုိ ဘာမွမေျပာလုိပါ။ ဆုိးခ်က္နာတာက ကုိယ့္လမ္းကုိ ေျဖာင့္ေျဖာင့္မသြားဘဲ ဟုိဆဲြဒီဖဲ့နဲ႔ လူတ ကာကုိ ေခါင္းစပ္တူ၀ယ္ဖုိ႔ ဆြယ္ေနၾကတာပဲ။ ေဒ၀ဒတ္က အဇာတသတ္ကေလးကုိ တတ္သမွ် မွတ္သမွ်နဲ႔ ဖ်ားေယာင္းသလုိေပါ့။ တခ်ဳိ႕ဆုိ ကုိယ့္ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ကုိယ္ ရပ္ေနသူေတြကုိေတာင္ ေခါင္းမာသေလး၊ လက္ ေတြ႔မက်သေလး ပုတ္ခတ္လုိက္ေသးတယ္။
သူတုိ႔ဟာက ေရေႏွာက္ငါးရွာ (Fishing in trouble water) သလုိ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အဆိပ္မႈိင္းတုိက္ၿပီး ကုိယ္ က်ဳိးရွာတာပါပဲ။ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္၊ အေတြးအေခၚေတြ မ်ဳိးကန္းသြားေအာင္၊ က်ဳိးပ်က္သြားေအာင္ အ ဆိပ္အေတာက္ အယူအဆေတြကို တြင္တြင္ျဖန္႔တယ္။ အေတာ္ကုိ ယုတ္ကန္းပါတယ္။ စကားတခု ၾကားဖူးၾက မွာပါ။ ပါးစပ္ထဲ၀င္တဲ့ အဆိပ္က လူနဲနဲကုိပဲသတ္ႏုိင္တယ္။ နားထဲ၀င္တဲ့ အဆိပ္ကေတာ့ တမ်ဳိးလုံးကုိသတ္ႏုိင္ တယ္။
အေျပာေတာ့ အလြန္ေကာင္း၊ တကယ့္ ပါးပါးေလး။
‘ျဖစ္ႏုိင္တာ လုပ္တာႏုိင္ငံေရးတဲ့’
‘မရွိရာကေန တခုခုရွိလာတာ ေကာင္းတယ္’
‘န၀တ/နအဖရဲ႕ ( ဘုံခုႏွစ္ဆင့္ ) လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း၀င္ၿပီး တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းယူမယ္’စတဲ့ အဆင္ေျခေတြ စုံလုိ႔ပဲ။
အမွန္တရားအတြက္ တုိက္ပဲြ၀င္ရာမွာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြ၊ ေအာင္ႏုိင္ေျခေတြ တြက္တာမရွိပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရား ရွင္ကုိယ္တုိင္က အဓမၼတရားႏွင့္ အသက္ရွင္ျခင္းထက္ ဓမၼတရားအတြက္ အသက္စြန္႔တန္စြန္႔ရမယ္။ ဓမၼနဲ႔ အ သက္ရွင္တာျမတ္တယ္လုိ႔ ေဟာထားခဲ့တာပဲ။ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္ရာ တုိက္ပဲြ၀င္ရာမွာ ျဖစ္ႏုိင္ ေျခကုိပဲတြက္ၿပီးလုပ္တာ၊ အ႐ူံးအျမတ္တြက္တာဟာ ဖဲသမားဉာဥ္နဲ႔ အေခ်ာင္ႏိႈက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ ပါ။ ျဖစ္ႏိုင္တာလုပ္မွ ႏုိင္ငံေရးဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံေရးမွာ မွားမွား၊ မွန္မွန္ ျဖစ္ႏုိင္မွလုပ္ၾက၊ မျဖစ္ႏုိင္ရင္ မလုပ္နဲ႔ ဒူး ေထာက္ အ႐ံႈးေပးလုိက္ၾကလုိ႔ ကုိယ္နဲ႔တူေအာင္ အၿမီးျဖတ္တာပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ဒီစကားဟာ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းတခုလုံးအတြက္ မ်ဳိးတုံး၊ မ်ဳိးသုဥ္းသြားေစေလာက္ေအာင္ အ ဆိပ္သင့္တဲ့ ေဖာက္ျပန္ေရး အေတြးအေခၚျဖစ္တယ္။ အမ်ဳိးသားတရပ္ ရွင္သန္ရပ္တည္ေရးအတြက္ မရွိ မျဖစ္လုိအပ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေဖာက္ထြက္ရဲတဲ့ အမ်ဳိးသားဇာတိမာန္ကုိ ႐ုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးလုိက္တဲ့ အေတြးအေခၚ ျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခေတြေလာက္ကုိသာ တြက္ခ်က္လုပ္ခဲ့ၾကမယ္ဆုိရင္ ဒီေန႔က်ဳပ္တုိ႔လူအဖဲြ႔အစည္းႀကီးဟာ ေက်ာက္ေခတ္မွာပဲ ရွိေနဦးမွာပဲ။ ႏုိင္ငံေရးဘက္က ၾကည့္ရင္လည္း က်ဳပ္တုိ႔ဗမာေတြဟာ ကမၻာသုဥ္းတဲ့အထိ အဂၤလိပ္ကြၽန္ျဖစ္ေနဖုိ႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ လက္နက္ျခင္းမမွ်ဘဲ အဂၤလိပ္ကုိ ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ဘုိးဘြား ေရွးဦးေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးေတြ၊ ဆရာစံနဲ႔ လယ္သမားႀကီးေတြကုိ ဘယ္လုိသမုိင္းတင္ၾကမလဲ။ အေခ်ာင္ သမားလမ္းစဥ္ကုိ မလုိက္ခဲ့ၾကလုိ႔ လူမုိက္ႀကီးေတြလုိ႔မ်ား သမိုင္းတင္ၾကဦးမလား။
တကယ္ေတာ့ အမ်ဳိးသားရွင္သန္ရပ္တည္ေရးတုိ႔ ႀကီးပြားေရးတုိ႔ လြတ္ေျမာက္ေရးတုိ႔ဆုိတာဟာ ရည္မွန္းခ်က္တခုကုိ ဓိ႒ာန္ၿပီး မ်ဳိးဆက္ေတြ တခုၿပီးတခု လက္ဆင့္ကမ္းသြားရတဲ့ အမ်ဳိးသားေရး တုိက္ပဲြပဲ။ ျဖစ္စဥ္တခုပဲ။
ဒီေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ သူတုိ႔ေျပာေနတဲ႔ ျဖစ္ႏုိင္တာလုပ္တာ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ စစ္အုပ္စုလုိခ်င္တဲ့ ပုံစံအတုိင္း ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပုံကုိ လက္ခံၿပီး ဗမာေတြ ကမၻာသုဥ္းတဲ့အထိ စစ္ဓားျပကြၽန္ခံၾကလုိ႔ ေသြးေဆာင္ျဖားေယာင္းတဲ့ ကြၽန္ပဲြစားလုပ္ရပ္ပဲ ျဖစ္တယ္။
သူတုိ႔ေျပာေနတဲ့ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္ တမ်ဳိး၊ ၿခိမ္းေျခာက္ဓားျပတုိက္လုိ႔ တဖုံ ညစ္နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ နာဂစ္မုန္တုိင္း ေၾကာင့္ ေသေၾကခဲ့ၾကရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ အ႐ုိးပုံေပၚမွာ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပုံကုိလည္း ၾကည့္ပါဦး။ အဆင့္ဆင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနေတြအျပင္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အမတ္ေလးပုံတစ္ပုံကုိ ဓားျပတုိက္ အပုိင္စီးထား တယ္။ သမၼတက စစ္သား၊ ဒါမွမဟုတ္ စစ္သားေဟာင္းျဖစ္ရမယ္။ အေရးႀကီးတဲ့၀န္ႀကီးဌာနေတြကုိ စစ္တပ္က ယူမယ္။ ဒါေတာင္ ဖင္မလုံႏုိင္ေသးတာနဲ႔ လုိအပ္ရင္ ဖဲြ႔စည္းပုံတက် စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းႏုိင္တယ္။ ၿပီး ေတာ့ အဲဒီဖဲြ႔စည္းပုံႀကီးကုိ စစ္ဓားျပအမတ္ေတြ အပါအ၀င္ ေလးပုံသုံးပုံက သေဘာတူမွ ျပင္ရမယ္တဲ့။
ကဲ .. ဘယ္မွာလဲ ျပည္သူေတြရဲ႕ အခန္းက႑၊ ဘယ္မွာလဲ ဒီမုိကေရစီရဲ႕အႏွစ္သာရ။ လူထုဆႏၵဆုိ တာဖဲြ၊ စစ္ အာဏာရွင္စနစ္က တေရြးသားေတာင္ ပြန္းမေနဘူး။ ဒီေလာက္ေဖာက္ျပန္တဲ့ ဖဲြ႔စည္းပုံကုိပဲ ဘာမွမရွိတာထက္စာရင္ ေကာင္းတာေပါ့ ဆုိပါလား။ ဘူးသီးကုိ ၀က္သားလုိ႔ စာေရးၿပီး ခ်က္စားလည္း ဘူးသီး က ဘူးသီးအရသာပဲ ထြက္မွာပဲ။ ၀က္သားအရသာ ျဖစ္မလာဘူး။ သားစဥ္ေျမဆက္ စစ္ကြၽန္ခံၾကဖုိ႔ ေျဗာင္ ဆြယ္တာပါပဲ။ ဒီ့ ထက္ေဖာက္ျပန္တဲ့ အေတြးအေခၚေတာင္ ဒီေလာက္ယုတ္ညံ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ေလာကႀကီး မွာ ရွိေနေပမယ့္ မေကာင္းတာေတြ ျပည့္လုိ႔၊ အမ်ားႀကီး။ ရွိသာရွိၿပီး ဘာမွသုံးမရတဲ့အျပင္ ေလာ ကႀကီးကုိ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ၊ ဆုိးႀကိဳးဒုကၡေတြသာေပးတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြအျပင္ ဒီေလာက္ ေဖာက္ျပန္တဲ့ သေဘာတရားထုတ္ေပးသူေတြလည္း ပါတာပဲ။
ဒီသေဘာတရားအတုိင္းဆုိရင္ ကုိယ့္အသက္ကုိ ေငြနဲ႔ေရြးၿပီး ျပန္ရလာလုိ႔ ျပန္ေပးသမားကုိ ေက်းဇူးရွင္အမွတ္ နဲ႔ ကုိးကြယ္ရမယ့္ကိန္း၊ ဒီကြၽန္ပဲြစားသေဘာတရား ဆရာႀကီးေတြ အသုံးမက်တာက ကမ္းကုန္ေရာ၊ အရွိကုိ မရွိ ေအာင္ ဖ်က္ဆီးၿပီးကာမွ ဘာမဟုတ္တဲ့ အတုအေယာင္ကုိေပးလာတဲ့ အဖ်က္သမားကုိ ေက်းဇူးတင္ေနတဲ့ ဟန္၊ အညံ့ဖ်င္းဆုံး ကြၽန္ပဲြစားမ်ားေပတကား။
တကယ္ဆုိ ဖဲြ႔စည္းပုံ၊ ေရြးေကာက္ပဲြစနစ္နဲ႔ ေရြးေကာက္ခံအစုိးရဆုိတာ ဗမာျပည္မွာ ရွိၿပီးသား။ ဒါကုိဖ်က္ဆီး ပစ္ခ့ဲတာ ဘယ္သူေတြလဲဆုိတာ ကေလးအစ ေခြးအဆုံး တေလာကလုံး သိတယ္။ မသိတာက ကုိယ့္ေနရာရဖုိ႔ အေရး၊ လူရာ၀င္ဖုိ႔အေရးအတြက္ အတၱေလာဘေတြ ပိတ္ဖုံးေနတဲ့ အေခ်ာင္သမား ကြၽန္ပဲြစားေတြပဲျဖစ္တယ္။ စစ္တပ္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အပါအ၀င္ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာပုိင္တဲ့ တာ၀န္၀တၱရားေတြကုိ ထမ္းရသူတုိင္း ျပည္ ေထာင္စုဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံကုိ အသက္နဲ႔လဲကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္လုိ႔ က်မ္းက်ိန္သစၥာျပဳထား ၾကရတာပဲ။ ဒီၾကားကပဲ “ငယ္ခါဆုိးသြမ္း ႀကီးခါယုတ္မာ ေသေသာ္တုိင္းျပည္ကုိ စစ္အာဏာရွင္ငရဲ ခန္းမွာထားခဲ့တဲ့ ၀ဲစားႀကီး ဗုိလ္ေန၀င္း” ကစလုိ႔ ဒီေန႔ေခတ္ထိ စစ္ေခါင္းေဆာင္ အဆက္ဆက္တုိ႔ ပဲ၊ ဒီက်မ္းဒီသစၥာေတြကုိ ေဖာက္ဖ်က္ခဲ့ၾကတယ္၊ ေဖာက္ဖ်က္ေနၾကတယ္။
ဒီမဟာဗာလာနံ လူမုိက္အေပါင္းရဲ႕ ေက်းဇူးနဲ႔ပဲ မဟုတ္တာ၊ မတရားတာမွန္သမွ် ဗမာျပည္ထဲမွာ အကုန္ျဖစ္ တယ္။ ဘုရားဗုိက္ေဖာက္ခံရတယ္။ ေက်ာင္းသား၊ သံဃာေတြ လမ္းမေပၚမွာ ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံေန ရတယ္၊ ယုတ္စြအဆုံး ဘုန္းႀကီးရုပ္အေလာင္းေတာင္ မီးဖုတ္စားခံေနရတယ္။ ဒီဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြ၊ သူတုိ႔အေပါင္း အပါေတြ တုိင္းျပည္ဘ႑ာအရင္းအျမစ္ဟူသမွ်ကုိ ဓားျပတုိက္လုယက္ ခ်မ္းသာေနသေလာက္ လူထုဘ၀က ေတာ့ တကယ့္ကုိ နင္းျပား၊ ဖြတ္ေက်ာျပာစု ခ႐ုဆံကြၽတ္ဘ၀။ အျဖစ္ဆုိးလုိက္ပံုက သမီးေမြးေတာ့ ျပည့္တန္ ဆာ သားေမြးေတာ့ သူခုိးျပာတာ၊ ကမၻာ့အႏွံ႔မွာ ဗမာကူလီေတြရွိတယ္။ ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ သူတို႔ပါးစပ္က အမ်ဳိး ဂုဏ္ ဇာတိဂုဏ္ျမင့္မားေရးလုိ႔ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ ေအာ္ေနတာပဲ။ ဒီလုိေက်းဇူးျပဳခဲ့ၾကတဲ့ လူမုိက္တသင္းကုိ တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိးအေပၚ ဆက္ၿပီးအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ အဓမၼက်င့္ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ဖဲြ႔စည္းပုံကုိ အေခ်ာင္သမားေတြကလဲြ လုိ႔ ဘယ္သူမွလက္မခံဘူး။ ဥပေဒနည္းလမ္းတက် စစ္ကြၽန္ခံရတာေကာင္းတယ္လုိ႔ယူဆတဲ့ ကြၽန္ပဲြစားေတြပဲ လက္ခံတယ္။
ေနာက္ကြၽန္ပဲြစားေတြရဲ႕ ဘနဖူး သုိက္တူးမယ္ဆုိတဲ့ မေတာ္ေလာဘ အေပၚလြင္ဆုံးက သူတို႔နဲ႔ေပါင္းလုပ္ၿပီး တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းယူမယ့္ဆုိတဲ့ အယူအဆ၀ါဒမႈိုင္းပဲ။ ပူးသတ္မယ္ ေျပာလုိေျပာ၊ ေပါင္းၿပီးေျပာင္း မယ္ ေျပာလုိေျပာ၊ တကယ့္ကုိ အၿမီးအေမာက္ မတည့္လွပါဘူး။ လက္ေတြ႔ကေတာ့ ႏြားသုိးဂ်ဳိမွာ ႏုိ႔ညႇစ္ၾက စုိ႔လုိ႔ ေျပာသလုိပါပဲ။
ဗမာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ ကုိလုိနီေခတ္၊ ဖဆပလေခတ္၊ စစ္အာဏာရွစ္မ်ားေခတ္၊ ေခတ္အဆက္ဆက္က လက္ နက္ခ် ဒူးေထာက္အညံ့ခံသြားသူတုိင္း ဖန္တရာေတေအာင္ သုံးခဲ့ၾက၊ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့စကားေတြ၊ ဆင္ေျခေတြပါ။ တကယ္ယံု တကယ္ေျပာၿပီး တကယ္လုပ္ခဲ့ၾကသူေတြလည္း ရွိေကာင္းရွိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေျပာသလုိ ျဖစ္ ခဲ့တာတခုမွ မရွိခဲ့ဘူး၊ တေယာက္မွေပၚမလာဘူး။ အဲသလုိဆင္ေျခေပး အေၾကာင္းျပခဲ့ၾကသူအားလုံး အုပ္စုိးသူ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားေတြနဲ႔ ပူးၿပီးေပါင္းမိခါမွ မေထြးႏုိင္ မၿမိဳႏုိင္နဲ႔ အဆုံးမွာ မုိးခါးေရ၀ုိင္းေသာက္ၾကရင္း သစၥာ ေဖာက္ ကုိယ္က်ဳိးရွာသမားေတြအျဖစ္နဲ႔ နိဂုံးခ်ဳပ္သြားၾကရတာခ်ည္းပဲ။ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ဘႀကီးဘေဖတုိ႔ သခင္စုိးႀကီးတုိ႔ေတာင္ ဒီလုိပဲဇာတ္သိမ္းသြားရတာ။
ဒီစစ္ဒီလူညစ္ေတြရဲ႕ ေခတ္နဲ႔စနစ္က ဟုိအရင္အာဏာရ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားေတြထက္ပုိဆုိး၊ ပုိၿပီးေျဗာင္က် က် ေဖာက္ျပန္တယ္။ မရွိတာထက္ ရွိလာတာေကာင္းပါတယ္လုိ႔ ကြၽန္ပဲြစားႀကီးေတြ မႊန္းေနတဲ႔ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္း ပုံက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ အတိအက် ျပဌာန္းထားတဲ့အျပင္ ျပင္ဆင္လုိ႔မရေအာင္ ယုိေပါက္မရွိပိတ္္ဆုိ႔ထား တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပူးသတ္မယ္ ေပါင္းၿပီးေျပာင္းမယ္ဆုိတဲ့ ကြၽန္ပဲြစားေတြကလည္း ဟုိးအရင္ေခတ္ ေဖာက္ျပန္ ေရးသမားေတြထက္ ပုိၿပီးေျဗာင္က်တယ္၊ အရွက္သိဏၡာမဲ့တယ္။ မေတာ္ရာမွာ သတၱိထူးပါေပတယ္လို႔ ခ်ီးက်ဴး ရမယ္။
အဲဒီအထဲမွာ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ သူေဌးျဖစ္ေနၾကတဲ့ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ အေ၀းေရာက္ ေခါင္းဆာင္ႀကီးေတြလည္းပါတာ ပဲ။ အၿမီးျပတ္ခ်င္း လက္တုိ႔၀ုိင္းထုိင္ၿပီး အေပါစား မိန္းမပ်က္လုိ ဟုိဟာလွန္ျပ ဒီဟာလွန္ျပနဲ႔ ရန္သူစစ္အုပ္စုကုိ မ်က္စပစ္တယ္၊ ျမႇဴတယ္။ စစ္အုပ္စုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ မတရားအမိန္႔ေတြခ်၊ ေထာင္ေတြခ်ေနခ်ိန္ မွာပဲ စစ္အုပ္စုကုိ ရင္ၾကားေစ့ရေအာင္ဆုိပါလား။ ၾသခ်ေလာက္တဲ့ စိတ္ကူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထမီျခံဳ လုိ႔ေကာင္းစားေနသူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေရး တေရြးသားေတာင္ ထည့္မစဥ္းဘူးဆုိတာ ဒီမွာေပၚ တာပါပဲ။ ဒီအျမင္ ဒီစိတ္ဓာတ္ေလာက္နဲ႔ ကြၽန္စုပ္တဲ့ သရက္ေစ့လုိျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြကုိ ကယ္တင္မယ္၊ အလုပ္အေကြၽးျပဳမယ္ဆုိပါလား အရပ္ကတုိ႔ ...။
စကားေရြးပုံ ဆင္ေျခေပးပုံေလးကေတာ့ တုိးတက္လာသလုိပဲ။ ဘာတဲ့ မုန္လာဥျပတုတ္ျပ စည္း႐ုံးေရးတဲ့။ေကာင္းပါတယ္၊ ျပစရာႏွစ္ခုလုံး ရွိရင္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္မွာလဲ ျပစရာတုတ္၊ တုတ္နဲ႔တူတာလည္း တခုမွ မ ေတြ႔။ ဒီေတာ့ ျပစရာ မုန္လာဥပဲ ရွိေတာ့မေပါ့။ မုန္လာဥျပရတာနဲ႔တင္ မလုံေလာက္လုိ႔၊ အားမရၾကလုိ႔ မေတာ္ လုံခ်ည္လွန္ ေနာက္ခုိင္းျပၾကရင္ျဖင့္ အေတြးနဲ႔တင္ မျမင္၀ံ့စရာ။ ေတြးၿပီးသာ ရွက္ေနရတာပါ၊ ျပေတာင္ျပၿပီးၿပီ လား မသိႏုိင္ဘူး။
တကယ္ေတာ့ ဒီေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြပဲ ေတာ္လွန္ေရးကုိ အင္ဂ်ီအုိ ( NGO) ေတြရဲ႕ ေငြ၀ယ္ကြၽန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကတာ။ သူတုိ႔ေဆာင္ပွဒ္က ရွင္းရွင္းေလး။ တုိင္းျပည္အတြက္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ အက်ဳိးရွိရွိ၊ မရွိရွိအင္ဂ်ီအုိ ႀကိဳက္တာအကုန္လုပ္၊ အင္ဂ်ီအုိ မႀကိဳက္တာ အကုန္ျဖဳတ္ ဒါပဲ။ အင္ဂ်ီအုိေတြၾကားက မွတ္ ခ်က္တခု ၾကားမိတယ္။ လာအုိ၊ ကေမၻာဒီးယားနဲ႔ ဗီယက္နမ္က အဖဲြ႔ေတြက သူတို႔နဲ႔ကိုက္တဲ့ ပေရာဂ်က္မွ လုပ္ တာ၊ ဗမာအဖဲြ႔ေတြက ပုိက္ဆံေပးရင္ ဘာပေရာဂ်က္ခုိင္းခုိင္း အကုန္လုပ္တယ္တဲ့။ ေျပာလည္း ေျပာေလာက္ စရာ။ ဗမာအဖဲြ႔တခုကဆုိ ပုိက္ဆံေပးလုိ႔ ဗြီေဒး (V Day - Vagina Day ) ဆုိလား လုပ္ဆုိပဲ။ က်ဳပ္တုိ႔လည္း ခပ္ရြတ္ရြတ္ ကုိရင္ႀကီးတပါးလုိ “ဣတၴိဗီဇံ အဟံ ၀ႏၵာမိ” ဆုိၿပီး ၀င္ေရာရမလားပဲ။
ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔အႏွစ္ (၂၀) လုပ္ခဲ့သမ်ွ ျပစရာ နတၱိ။ ဇကာကုံးနဲ႔ ေရခပ္တာမွ ရႏုိင္စရာရွိေသးတယ္။ သတ္ပုံ ေတာင္မမွန္တဲ့သူက ပညာေရး မူ၀ါဒေတြခ်၊ သင္႐ုိးေတြဆဲြ၊ ပုဒ္ထီးပုဒ္မ မကဲြတဲ့သူက ဖဲြ႔စည္းပုံေရးလုိေရး။ အ ခုလည္း ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ေရး၊ စစ္ကြၽန္ခံဖုိ႔အေရး ကြၽန္ပဲြစားလုပ္ေနၾကျပန္ၿပီ။ ေစတနာကမမွန္၊ ေတြးေခၚပံုက မဟန္၊ ဟန္ကုိက မဟန္၊ လက္လန္ေလာက္ပါေပရဲ႕။
ကြၽန္ပဲြစားေတြေျပာေနတဲ့ ေပါင္းၿပီးေျပာင္းမယ္ဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္မျဖစ္ႏုိင္ အိႏၵိယကုိ နမူနာထားၾကည့္ပါ။ အိႏၵိယ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္မွာ အမတ္ဦးေရ (၅၄၇) ေယာက္ရွိတယ္။ လူနည္းစုေတြအတြက္ အထူးရာထားတဲ့ (၄) ေယာက္ကုိ သမၼတက တုိက္႐ုိက္ခန္႔တာကလဲြရင္ က်န္တာအားလုံး လူထုမဲနဲ႔ ေရြးေကာက္တယ္။ အစုိးရဖဲြ႔ႏုိင္ ဖုိ႔ဆုိရင္ အနည္းဆုံး အမတ္ (၂၇၂) ေယာက္ရွိဖုိ႔လုိတယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္းေရြးေကာက္ပဲြေတြမွာ အ မတ္အမ်ားဆုံးရတဲ့ ပါတီက အမတ္ (၂၀၀) ေတာင္ မျပည့္ဘူး။ ဒီေတာ့ အေတြးအေခၚ ရပ္တည္ခ်က္တူတာ မတူတာ ေဘးခ်ိတ္ၿပီး ၫြန္႔ေပါင္းဖဲြ႔ၾကရတယ္။ တခ်ဳိ႕ၫြန္႔ေပါင္း၀င္ ပါတီအခ်င္းခ်င္းရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြက ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ။ ဒီေတာ့ ၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရေတြဟာ တုိင္းျပည္တည္ၿငိမ္ေရး၊ ဖြံၿဖိဳးေရးအတြက္ စီမံေဆာင္ ရြက္ရတာထက္ အစုိးရတည္ၿငိမ္ တည္ျမဲဖို႔ လုံးပမ္းေနရတာနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ရတယ္။ အေရးပါတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲေရးေတြလုပ္ဖုိ႔၊ ဥပေဒျပဳဖုိ႔ဆုိတာ ေ၀းလာေ၀းပဲ။
သိၾကတဲ့တုိင္း ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီဆိုတာက (Number Game) ကိန္းဂဏန္းေတြ ကစားၾကတာပဲ၊ အမတ္ျဖစ္ ဖုိ႔ လူထုမဲကိန္းဂဏန္းေတြကုိ အေျခခံလုၾကတယ္။ အစုိးရဖြဲ႔ဖုိ႔ ကိန္းဂဏန္းေတြ (အမတ္) လုၾကရတယ္။ ဆုံး ျဖတ္ခ်က္ေတြ၊ ဥပေဒေတြျပဳဖုိ႔ ကိန္းဂဏာန္းေတြကုိ လုၾက၊ ကစားၾကရတယ္။ ကိန္းဂဏန္းမ်ားမ်ားကုိ ကုိင္ ထားတဲ့သူက ႀကိဳက္သလုိကစားတာပဲ။ ကိန္းဂဏန္းမ်ားမ်ားကုိ ကစားႏုိင္တဲ့သူက ႀကိဳက္ရာလုပ္တာပဲ။ ဒီ ေတာ့ အာဏာရအုပ္စုနဲ႔ အတုိက္အခံအုပ္စုေတြက သူ႔ဘက္ ကုိယ့္ဘက္က အမတ္ေတြ၊ ပါတီငယ္ေလးေတြကုိ ေငြ၊ ရာထူး၊ အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ အၿပိဳင္အဆုိင္ ဖဲ့ထုတ္စည္း႐ုံးၾကတာပဲ။ ထုံးစံအတုိင္း အာဏာရထားတဲ့ အုပ္စု ကေတာ့ တပန္းသာတာေပါ့။ သုိ႔ေသာ္ သူမွာလည္း အစုိးရတည္ၿငိမ္ေအာင္ လုံးပမ္းေနရတာနဲ႔ပဲ တျခားလုပ္ ငန္းေတြကုိ လွည့္မၾကည့္အားႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ တုိင္းျပည္ဆုတ္ယုတ္တယ္၊ မတည္ၿငိမ္ဘူး။
က်ဳပ္တုိ႔ဗမာေက်ာင္းသားေတြကုိ အိမ္ေပၚေခၚတင္ ေစာင့္ေရွာင္ထားတဲ့ မစၥတာေဂ်ာ့ဖာနန္ဒက္ Mr.George Ferrandes ဆုိတာ ဆမာတာ (Samata သာတူညီမွ် ) ပါတီရဲ႕ေခါင္းေဆာင္။ သူ႔ရပ္တည္ခ်က္က ပါတီနာမည္ အတုိင္း ဆုိရွယ္လစ္။ သူပါတဲ့ ညြန္႔ေပါင္းအဖဲြ႔ရဲ႕ အဓိကဦးေဆာင္ပါတီ ဟိႏၵဴအမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီ (BJP) နဲ႔က ၀ါဒ အရ ျပဒါးတလမ္း သံတလမ္းပဲ။ ဒါေပမယ့္ အစုိးရဖဲြ႔ႏုိင္ဖုိ႔ သူတုိ႔ေပါင္းၾကတယ္။ သူ႔ပါတီက (၅၄၇) ေနရာရွိတဲ့ ပါလီမန္ထဲမွာ (၁၄) ေနရာပဲရွိတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အစုိးရကက္ဘိနတ္ထဲမွာ နံပါတ္ (၄) ေနရာျဖစ္တဲ့ ကာကြယ္ ေရး၀န္ႀကီး ေနရာကုိရတယ္။ ဆုိခဲ့တဲ့အတုိင္း ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီဆုိတာက (Number Game) ဆုိေတာ့ လူ ျပည့္ဖို႔အတြက္ (၁၄) ေနရာမ်က္ႏွာနဲ႔ လုိက္ေလ်ာရတာပဲ။ ၫြန္႔ေပါင္းအဖဲြ႔ရဲ႕ အဓိကပါတီကလည္း သူ႔လူ နံ ပါတ္ (၁) ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူးရဖို႔၊ အစုိးရဖဲြ႔ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိေတာ့ အစြမ္းကုန္လုိက္ေလ်ာရတာပဲ။
ဒီမွာႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ လူ (၅၄၇) ရွိတဲ့ ပါတီပါလီမန္မွာေတာင္ လူ (၁၄) ေယာက္ပဲရွိတဲ့ လူတစု၊ ပါတီ တခုက ဒီေလာက္ ခ်ယ္လွယ္ကစားႏုိင္ရင္ လူ (၄၄၀) သာရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္မွာ စစ္မိန္႔အာဏာေအာက္က စစ္ ဓားျပအမတ္ (၁၁၀) က ဘယ္ေလာက္ဗုိလ္က် လႊမ္းမုိးေနမလဲ။ ေတြးေတာင္ မေတြး၀ံ့စရာပါ။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ပြဲ စားေတြေျပာသလုိ ေပါင္းၿပီးေျပာင္းမယ္ဆုိတာ လံုး၀မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာ အရွင္းႀကီးပါ။ ေတြးၾကည့္စရာေတာင္ မလုိပါဘူး။ ကြၽန္ပြဲစားေတြရဲ႕ အသားလုိလုိ႔ အ႐ုိးေတာင္း လူထုကုိ ေရာင္းစားဖုိ႔ ၾကံတယ္ဆုိတာ ရွင္းပါတယ္။
နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ အားလံုးအတြက္ လက္ေဆာင္ ဟိေတာပေဒသ ထဲက ပံုျပင္ေလးတခု ေျပာခ်င္တယ္။ တခါမွာ ေတာ့ ဖားတေကာင္ဟာ ေရအုိင္စပ္မွာ မလႈပ္မယွက္ေနေနတဲ့ ေႁမြႀကီးတေကာင္ကုိ သြားေတြ႔တယ္။ ထံုးစံအ တုိင္း ျမင္ျမင္ခ်င္းေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့။ ေႁမြႀကီးက မလႈပ္မယွက္ၿငိမ္ေနေတာ့ အေ၀းကေန တျဖည္းျဖည္း ကပ္လာၿပီး စပ္စုတယ္။ အသင္ေႁမြႀကီး ဘာျဖစ္ေနသလဲ။ ဒီေတာ့ ေႁမြႀကီးက သူ႔သားကုိ ကုိက္သတ္လုိက္လုိ႔ ပုဏၰားႀကီးက ငါ့ကုိ က်ိန္စာတုိက္လုိက္တယ္။ ဆုိးလုိက္တဲ႔ ငါကံႏွယ္ ဖားေတြရဲ႕ စီးတာကုိ ခံရပါေစလုိ က်ိန္ လုိက္တယ္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီဖားက သူတုိ႔ရဲေခါင္းေဆာင္ ဖားဘုရင္ႀကီးဆီကုိ ေျပးၿပီးသတင္းပုိ႔တယ္။ ဒီေခတ္နဲ႔ ဆုိရင္ ေတာ့ ဖားဥကၠဌ၊ ဖားသမၼတ၊ ဖား၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ့။ ဒါနဲ႔ အဲဒီဖားေခါင္းေဆာင္ ဘုရင္ေျပာေျပာ ဥကၠ႒ ေျပာေျပာေပါ့ မစူးမစမ္းဘဲ ေႁမြႀကီးဆီကုိသြားၿပီးေတာ့ စီးၾကည့္စမ္းမယ္ဆုိၿပီး စီးတာေပါ့။ ဖားဘုရင္ႀကီးလည္း အေတာ္သေဘာက်သြားတယ္။ ႏွစ္ရက္သုံးရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေႁမြႀကီးက သိပ္မသြားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္ သလဲေပါ့။ ေႁမြႀကီးက အစာမစားရလုိ႔ပါလုိ႔ ေျဖတယ္။ ဒါနဲဲ႔ ဖားဘုရင္ႀကီးကလည္း သူေနာက္လုိက္ဖားေတြကုိ အလွည့္က် အစားခံေစလုိ႔ အမိန႔္ခ်လုိက္တယ္။ ေနာက္ဆုံးလည္းက်ေရာ ဖားေတြကုန္သြားလုိ ေႁမြႀကီးက ဖား ဘုရင္ႀကီးကုိစားၿပီး ေရအုိင္က ခြာသြားတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ေႁမြဆုိတာေႁမြပါပဲ၊ ဖားဆုိရင္ စားမွာပဲ။ အဲဒီလုိ ပဲ စစ္အာဏာရွင္ဆုိတာက စစ္အာဏာရွင္ဘဲ။ စိတ္ကူးယဥ္ရင္ ဖားဘုရင္လုိ ျဖစ္သြားမယ္။
သိၾကတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ န၀တ/နအဖ စစ္အုပ္စုက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မ်က္လွည့္ပြဲႀကီးကုိလုပ္ဖုိ႔ တာစူကာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ သုိ႔ေသာ္ က်ဳပ္တုိ႔အညာအလွဴက ေခြးေတြ၊ ကေလးေတြလုိ ဘင္ႀကီးကုိ ၀င္ထုသူက ထု၊ မီး႐ွွဴး မီးပန္း ေဖာက္သူကေဖာက္နဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔၀န္းက်င္မွာေတာ့ အေတာ့္ကုိ ရြစိညံေနၾကပါၿပီ။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ေငြတ မတ္န႔ဲ ငါးၾကင္းေခါင္းကုိ အရခဲဖုိ႔ ဟန္ျပင္ေနၾကရဲ႕။ ပတ္၀န္းက်င္ကုိလည္း မိႈတက္သေဘာတရားေတြ၊ ဂ်ဳိက်ဳိး နားရြက္ပဲ့ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ မိႈင္းတုိက္အဆိပ္လူးၿပီး သူခုိးေသေဖာ္ညိႇေနၾကၿပီ။ အေတြးမွားၿပီး လမ္းေရြးမွား လုိ႔ကေတာ့ ကြၽန္ပြဲစားႀကီးေတြနဲ႔အတူ သမုိင္းအမိႈက္ပံုရဲ႕ ေအာက္ဆံုးကုိေရာက္ရမွာ မလြဲဧကန္ပဲ။
အခ်ိန္ကား ေန၀င္ရီတေရာ၊ ညီအစ္ကုိ မသိတသိ၊ သူ႔လူကုိယ့္လူ မကြဲျပား။ အခါကေတာ့ ပြဲလန္႔ေနၿပီ။ အ ေခ်ာင္သမားတသုိက္ကလည္း သူ႔အစု ကုိယ့္အစုကေလးေတြဖဲြ႔၊ ဖ်ာလိပ္ကေလးေတြ ေခါင္းမွာရြက္လုိ႔ အလစ္ မွာ ေနရာခင္းဖုိ႔ ဟန္ျပင္ေနၾကၿပီ။
ကဲ ... ရဲေဘာ္တုိ႔ ...
သတိသာ ထားၾကေပေတာ့၊ ကြၽန္ပြဲစားေတြ လာေခ်ၿပီ။
ရဲေဘာ္ ေက်ာ္သန္း
၃၀၊ ၉၊ ၂၀၀၉
9.28.2009
အသွ်င္ ဦးဂမၻီရႏွင့္ အသွ်င္ စျႏၵာမုနိတုိ႔အား ဦးဥတၱမဆု ခ်ီးျမွင့္
ရခိုင္ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဂ်ပန္) မွ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး အတြင္း ျမန္မာျပည္သူလူထု လႊတ္ေျမွာက္ေရးအတြက္ စြန္းစြန္းတမံ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ အသွ်င္ဦးဂမၻီရႏွင့္ အသွ်င္ စျႏၵာမုနိတုိ႔အား ဦးဥတၱမဆုခ်ီးျမွင့္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္း ရရွိသည္။
အဆိုပါ ဆုအား ရခိုင္ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဂ်ပန္)မွ ၾကီးမွဴးက်င္းပေသာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမေန႕ ႏွစ္ (၇၀) ျပည့္ေျမွာက္ေန႕ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားတြင္ စက္တဘၤာလ ၂၇ ရက္ေန႕က ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
အသွ်င္ဦးဂမၻီရနွင့္ ဦးစျႏၵာမုနိတုိ႔အား ဆုခ်ီး ျမွင့္ျခင္းကို ရခုိင္ ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ျပည္ပ-ဂ်ပန္) ဒုဥကၠ႒ ဦးထြန္းေအာင္ခင္မွ အခမ္းအနားတြင္ ေက်ညာခဲ့ျပီး ရဟန္းေတာ္ ႏွစ္ဦး၏ ျမန္မာနူိင္ငံ စစ္ကၽြန္ ဘ၀မွ လြတ္ေျမွာက္ေရး အတြက္ ၾကဳိးပမ္းေနပုံမ်ားကုိ အခမ္းအနားတြင္ ရွင္းလင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။
အခမ္းအနားကို ဂ်ပန္နူိင္ငံ တုိက်ဳိျမိ႕ IKEBUKURO KUMI CENTER တြင္ က်င္းပခဲ့ျပီး ရခိုင္ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ့ တိုင္ရင္းသား ၁၇၀ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
အခမ္းအနားတြင္ သဘာပတိအျဖစ္ ရခုိင္ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(ျပည္ပ-ဂ်ပန္) ဥကၠ႒ ဦးလွေအးေမာင္မွ ေဆာင္ရြက္ျပီး အခမ္းအနားမႈးမ်ား အျဖစ္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႈး ဦးေပၚထြန္းေအာင္ႏွင့္ တြဲဖက္ အေထြေထြ အတြင္းေရမႈး (၁) ဦးေက်ာ္သန္းလႈိင္ တို႕မွ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
အခမ္းအနားတြင္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနူိင္ငံေတာ္ အလံႏွင့္ ရခုိင္ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အလံေတာ္အား အေလးျပဳျပီး ဆရာ ေတာ္ဦးဥတၱမအား လြမ္းသူပန္းေခြခ် ပူေဇာ္ပသခဲ့သည္။
အခမ္းအနားတြင္ သဘာပတိ ဦးလွေအးေမာင္၊ ဦးထြန္း ေအာင္ခင္၊ ဂ်ပန္ လူမ်ဳိးဦးေရႊဘ မွ ဆရာေတာ္ႏွင့္ သမုိင္း ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအးခ်မ္း၊ ညီညြတ္ေသာ တုိင္းရင္း သားမ်ား အဖြဲ႔ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္ ရခုိင္ ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ျပည္ပ-ဂ်ပန္) နာယကလည္း ျဖစ္ေသာ ဦးေဇာ္မင္းခုိင္၊ NLD (LA-JAPAN) ဒုဥကၠ႒ ဦးလွဟန္၊ SND (JAPAN) ဥကၠ႒ ဦးစုိင္းစီ၀မ္း၊ PMNS ဥကၠ႒ ဦးမင္းမ်ဳိးခ်စ္၊ PNS ေခါင္းေဆာင္ ဦးမုိင္ေက်ာ္ဦး တုိ႔မွ ဆရာေတာ္၏ လြတ္လပ္ေရး ၾကုိးပမ္းမႈမ်ားကုိ ေဟာေျပာ ခဲ့ၾကသည္။
ဆရာေတာ္၏ အတၳဳပၸတိအား ရခုိင္ ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(ျပည္ပ-ဂ်ပန္) တြဲဖက္ အမ်ဳိးသမီးေရးရာမႈး ေဒၚေစာျမက ဖတ္ၾကား ျပီး ကုိသန္းထြဋ္ဦးမွ ဦးခုုိင္ေအာင္ ေက်ာ္ ေရးသား ဂုဏ္ျပဳထား ေသာ ၀ီညာဥ္ ႏူိးထဗ်ာလ္ေလ ကဗ်ာကုိ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ခဲ့သည္ဟု သတင္းရရွိ္သည္။
Narinjara
ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အေမရိကန္- ျမန္မာဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒသစ္
ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေမရိကန္အစိုးရ မူဝါဒသစ္မွာ ျမန္မာစစ္အစုိးရအေပၚ ပိတ္စုိ႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကုိ ဆက္လုပ္သြားမွာျဖစ္သလုိ တဖက္မွာလည္း အဆင့္ျမင့္တန္း ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈေတြ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လုိ႔ အေမရိကန္ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္ (Hillary Clinton) က ေျပာဆုိသြားပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ မူဝါဒ အတိအက်ကုိ ထုတ္ျပန္ထားျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ အေမရိကန္ရဲ ႔ ေျပာင္းလဲတဲ့ မူဝါဒ ဟာ စစ္အစုိးရအေပၚ ဖိအားေပးေနတဲ့ အေနာက္အုပ္စုတခုလုံးရဲ ႔ သေဘာထားေတြပါ ေျပာင္းလဲသြားေစမွာလားကုိ ျပည္ပေရာက္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ ၫႊန္႔ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႔ရဲ ႔ တာဝန္ခံဝန္ႀကီးတဦးျဖစ္သူ ဦးဘုိလွတင့္ ကုိ ဗီြအုိေအျမန္မာသတင္း ဌာနမႈး ဦးသန္းလြင္ထြန္း က ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးတင္ျပထားပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ပိတ္စုိ႔ ဒဏ္ခတ္ေရးနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ ႏွစ္ခုကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႔ အခု မူဝါဒအသစ္အရ ဘယ္လုိ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ မွ်တေအာင္လုပ္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီဘက္ဆီကုိ တြန္းပုိ႔ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယူဆသလဲ။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ ပထမကေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ ႔ သေဘာထားကေတာ့ အရင္တုန္းကလုိ႔ ပစ္ပယ္ပိတ္စုိ႔မႈ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ နအဖနဲ႔လည္း အဆင့္ျမင့္ေခါင္းေဆာင္ level မွာ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈေတြ လုပ္မယ္။ သူတုိ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ ႔ ျပည္သူလူထု နဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ျမင္ခ်င္တဲ့ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး ဒီမုိကေရစီေရး နဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္လာေရးတုိ႔ ကိစၥေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ ကူညီမႈေတြေဆြးေႏြးမယ္။ အဲဒီလုိအခါမွာ နအဖအစုိးရရဲ ႔ လက္ေတြ႔က်က် ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့မွ အေရးယူပိတ္စုိ႔မႈေတြကုိ အဆင့္လုိက္ေလွ်ာ့ခ်သြားမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာထားျဖစ္တယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ သုံးသပ္ပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီေနရာမွာ ပိတ္စုိ႔ဟန္႔တားမႈေတြကုိ ဆက္ထားမယ္၊ ဒါေပမဲ့လည္း ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈေတြလုပ္မယ္ဆုိေတာ့ ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ ျမန္မာစစ္အစုိးရေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ ျပည္ဝင္ခြင့္ ဗီဇာေတြ ပိတ္ထားတာကုိ ေလွ်ာ့ခ်ေပးရမဲ့ သေဘာျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲသလုိ အႀကိဳသေဘာမ်ဳိးအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဦးဥာဏ္ဝင္းကုိ ကုလသမဂၢလာတတ္တဲ့ ေဘာင္ကုိေက်ာ္ၿပီးေတာ့ ဝါရွင္တန္ဒီစီကုိ လာခြင့္ျပဳခဲ့တာ အစပ်ဳိလုပ္ေဆာင္မႈလုိ႔ ယူဆသလား။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ အခု သိရသေလာက္ေတာ့ ကန္႔သတ္ခ်က္က နယူးေရာ့ခ္ (New York) ကေနၿပီးေတာ့ ၂၅ မုိင္ထက္ နအဖေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ ေက်ာ္သြားခြင့္မရွိပါဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္း သံတမန္ဆက္ဆံေရးအရ ရွိေနတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ သိရသေလာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဦးဥာဏ္ဝင္း က သူတုိ႔ ဝါရွင္တန္ (ဒီစီ) မွာရွိတဲ့ သံရုံးပ်က္စီးေနတာကုိ သြားၿပီးေတာ့ စစ္ေဆးခ်င္တယ္ အေျခခံေတာင္းဆုိမႈအေပၚမွာ ကန္႔သတ္ခြင့္ျပဳခဲ့တာ သိရပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒါေတြကေတာ့ မူဝါဒတိတိက်က် မထြက္ခင္မွာေတာ့ အလားအလာလုိ႔ ေျပာလုိ႔ခက္ပါတယ္ခင္မ်ား။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ တျခားအေနာက္ႏုိင္ငံေတြကလည္း အေမရိကန္အစုိးရ ဦးေဆာင္မႈေနာက္ကုိ လုိက္လာၿပီးေတာ့ ဖိအားေပးေရး နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈအပုိင္းကုိ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာမွ်ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစားလုပ္လာလိမ္မယ္လုိ႔ ထင္သလား။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ တကယ္တမ္းေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား သမဂၢအေနနဲ႔ အစတည္းက အဲဒီနည္းနာကုိ ဆက္ၿပီးေတာ့ က်င့္သုံးေနတယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ သုံးသပ္ေတြ႔ရွိပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားသမဂၢမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အထူးသံတမန္ (EU Special Envoy for Burma) Piero Fassino ကုိ ခန္႔အပ္ခဲ့တာ အခုဆုိရင္ ၂ ႏွစ္ ၃ ႏွစ္ေတာင္ ရွိလာခဲ့ပါၿပီ။ အဲဒီေတာ့ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား သမဂၢကေတာ့ တဖက္မွာ သူတုိ႔ရဲ ႔ common position လုိ႔ေခၚတဲ့ အားလုံးရဲ ႔ ဘုံသေဘာတူညီခ်က္ေတြ သူတို႔လုိလားတဲ့ ဒီမုိကေရစီအေရး နဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈေတြကုိ တုိက္တြန္းေတာင္းဆုိေနသလုိ၊ တဖတ္က အထူးသံတမန္ခန္႔အပ္ၿပီးေတာ့ နအဖ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းနဲ႔ ၫႇိႏိႈင္းေဆြးေႏြးေနတာေတြ ရွိတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔ လူသားခ်င္းစာနာ အခက္အခဲေတြကုိ ကူညီေျဖရွင္းေပးေနတာလည္း ရွိတယ္ဆုိေတာ့ သူတုိ႔က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု မစတင္တည္းက ဒီကိစၥေတြကုိ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဥေရာပသမဂၢမွာဆုိရင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႔လည္း ျမန္မာစစ္အစုိးရနဲ႔ အဆင့္ျမင့္တန္း ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈႏုိင္ဖုိ႔ ကိုယ္စားလွယ္ခန္႔အပ္လာမဲ့ သေဘာရွိတာေပါ့။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ အဲသလုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အစကတည္းက တုိက္တြန္းပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးအရ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ တုိက္တြန္းခဲ့ၾကတာကေတာ့ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား သမဂၢ အထူးကုိယ္စားလွယ္တုိ႔၊ ကုလသမဂၢအထူးသံတမန္တုိ႔၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အထူးသံတမန္တုိ႔ ေနာက္ဆုံး ေဒသအတြင္းမွာရွိတဲ့ အာဆီယံအထူးသံတမန္တုိ႔ ရွိခဲ့မယ္ဆုိရင္ တကယ္တမ္း ကုလသမဂၢအထူးသံတမန္ တေယာက္တည္း လုပ္တာထက္ဆရင္ ပုိၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံတကာရဲ ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈဟာ ျမင္သာထင္သာလည္းရွိမယ္။ ပုိၿပီးေတာ့ ျပည့္စုံလိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ တုိက္တြန္းေတာင္းဆုိခ်က္ေတြရွိခဲ့ေတာ့ အဲသလုိေပၚလာမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အခု က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာေနတာေတြက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကေနၿပီးေတာ့ အသစ္ေဖာ္ထုတ္လုိက္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံျခားေရးမူဝါဒအသစ္အေၾကာင္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့လည္း တဖက္က ျမန္မာစစ္အစုိးရအေနနဲ႔ ဒီ မူဝါဒအသစ္အေပၚကုိ သူတို႔ဖက္က ဘယ္ေလာက္ထိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လာႏုိင္တဲ့ အလားအလာေတြ ရွိသလဲဆုိတာကလည္း ေမးစရာျဖစ္ေနတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒီ အေမရိကန္ႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒအသစ္ကုိ စၿပီးေၾကညာခဲ့တဲ့ နယူးေရာ့ခ္ ကုလသမဂၢရဲ ႔ ျမန္မာမိတ္ေဆြမ်ားႏုိင္ငံ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးမ်ား အစည္းအေဝးမွာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နယူးေရာ့ခ္မွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ဦးဥာဏ္ဝင္းကုိ တက္ဖုိ႔ဖိတ္ၾကားခဲ့တာကုိ တက္ေရာက္ခဲ့ျခင္းမရွိတာကုိ ေတြ႔ရေတာ့ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဒီလုိ အေနာက္အုပ္စု၊ မိတ္ေဆြႏုိင္ငံေတြရဲ ႔ ျမန္မာဒီမုိကေရစီေရးကုိ ေဖ်ာင့္ဖ်ေျပာၾကားမႈေတြကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံက တကယ္တမ္း နားေထာင္လုိတဲ့ ဆႏၵ ရွိပါ့မလား။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အနီးကပ္ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နအဖအေနနဲ႔ အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္း တခ်ိန္တည္းမွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကေနၿပီး စီးပြားေရးအရ ပိတ္စုိ႔အေရးယူထားတာေတြကုိ ေလွ်ာ့ခ်ၿပီးေတာ့ ရပ္တန္႔ေပးဖုိ႔ အၿမဲတမ္းတုိက္တြန္း ေတာင္းဆုိေနခဲ့တာျဖစ္တယ္။ တကယ္တမ္း အခုလုိ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက တုိက္ရုိက္လည္း လာၿပီးေတာ့ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္မယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ ျဖစ္ေပၚတုိးတက္မႈေတြ သူတုိ႔အေနနဲ႔ တန္းဖုိးထားတဲ့ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ တုိးတက္မႈေတြ ျဖစ္လာမယ္ဆုိရင္ ေလွ်ာ့သြားမယ္ဆုိလုိရွိရင္ ဒါဟာ ျမန္မာႏုိ္င္ငံအတြက္ နဲ႔ နအဖအတြက္ အက်ဳိးရွိတဲ့ကိစၥေတြလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ သုံးသပ္ပါတယ္။ အဲသလုိ ျဖစ္လာဖုိ႔ဆုိ တကယ္တမ္း လက္ကမ္းလာတဲ့အခါၾကမွ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ သူတုိ႔ ေလွ်ာ့ခ် ရပ္တန္႔ေစခ်င္တဲ့ ပိတ္စုိ႔အေရးယူမႈက ဘယ္ေတာ့မွ ပေပ်ာက္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူးခင္မ်ား။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီမူဝါဒအသစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနနဲ႔ကလည္း စုိးရိမ္မႈတခုကုိ ေဖာ္ထုတ္ျပလာတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒီလုိျမန္မာႏုိင္ငံအေရးအတြက္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈေနရာမွာ အစုိးရတဖက္တည္းကုိဘဲ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈေတြ လုပ္မေနဘဲနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ့ အတုိက္အခံေတြကိုလည္း အတုိက္အခံေတြရဲ ႔ သေဘာထားေတြကုိလည္း မွ်မွ်တတ တီးေခါက္ႏုိင္ဖုိ႔ စကားေျပာဖို႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ ေျပာထားတာကုိ က်ေနာ္တုိ႔သိရတယ္။ အဲဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အရင္က ဘာေတြျဖစ္ခဲ့ဘူးသလဲ၊ အခုေနာက္ပုိင္း ဘာေတြဆက္ျဖစ္လာမလဲလုိ႔ ယူဆပါသလဲ။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ အစဥ္တစုိက္အားျဖင့္ေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားသမဂၢဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားမႈ၊ ျပည္သူလူထုကုိ ကုိယ္စားျပဳေနတဲ့ ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ ႔ အသံေတြကုိ သူတုိ႔ တတ္ႏုိင္သမွ် ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းတာ၊ ၫႇိႏႈိင္းတုိင္ပင္တာ လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဆင့္ကေတာ့ ကြာတာေပါ့။ အခုၾကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကုိယ္တုိင္က ႏုိင္ငံေရးအရ ေလးေလးနက္နက္ တုိက္တြန္းမႈအေပၚမွာေတာ့ ပုိၿပီးေတာ့ စနစ္ၾကတဲ့ မွ်တၿပီးေတာ့ ေတြ႔ဆုံမႈေတြရွိဖုိ႔ လုိလည္းလုိအပ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ဆက္လွ်က္တုိက္တြန္းသြားဖုိ႔ ရွိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ျဖစ္ေပၚတုိးတက္မႈေတြ ျဖစ္လာဖုိ႔ဆုိရင္ အင္အားစုအားၿပိဳင္မႈႏွစ္ခုျဖစ္ေနတဲ့ ဒီမုိကေရးစီအင္အားစုေတြ နဲ႔ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ ႔ အသံေတြကိုလည္း ႏုိင္ငံတကာ အင္အားစု၊ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႔ ေလးေလးနက္နက္ နားေထာင္ဖုိ႔။ အဲဒီလုိ နားေထာင္တဲ့အခါမွာလည္း တဆင့္စကားနဲ႔ နားေထာင္တာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္ၾက ထိေတြ႔ၿပီးေတာ့ ထိေတြ႔ဆက္ဆံႏုိင္တဲ့ အျပဳအမႈမ်ဳိးေတြ ဆက္လွ်က္ၿပီး ေဆာင္ရြက္သြားဖုိ႔က အင္မတန္ အေရးႀကီးတယ္။ ဒီလုိကိစၥမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အျပည့္အဝ သေဘာတူတယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီ အေမရိကန္မူဝါဒအသစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ တရုတ္ႏုိင္ငံရဲ ႔ အခန္းက႑ - ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ သြားေရာက္လည္ပတ္ၿပီးေတာ့ စစ္အစုိးရေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊ နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့တဲ့ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ Jim Webb က အေမရိကန္အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ ႏုိင္ငံျခားေရးမူဝါဒမွာ ထိေရာက္တဲ့ ၾသဇာရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္တယ္။ သူရဲ ႔ အဆုိအရဆုိရင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တရုတ္ၾသဇာလႊမ္းမုိးမႈေတြကုိ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာၫႇိႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဆက္ဆံရမယ္ဆုိတဲ့သေဘာေတြ ေျပာထားတယ္ဆုိေတာ့ အခု အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ ႔ မူဝါဒအသစ္ကုိ တရုတ္ႏုိင္ငံဖက္ကေရာ သူတုိ႔ကုိ အားၿပိဳင္လာတဲ့ တန္ျပန္လာတဲ့ မူဝါဒတခုအေနနဲ႔ ရႈ ႔ျမင္လာႏုိင္ဖြယ္ရာ ရွိသလား။ ဒါမွမဟုတ္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လာမယ္လုိ႔ ယူဆသလား။
ဦးဘုိလွတင့္ ။ ။ တကယ္တမ္း ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ႀကိဳတင္ခန္႔မွန္းဖုိ႔ ခက္ပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ ႔ လက္ေတြ႔က်က် ျပဳမႈေဆာင္ရြက္မႈ၊ သူတုိ႔ေပၚလစီကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္မႈအေပၚမွာ မူတည္မွာျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ကေန တရုတ္ႏုိ္င္ငံအေနနဲ႔ စုိးရိမ္ႏုိင္တဲ့ ဝင္ေရာက္စြတ္ဖက္မႈပုံစံမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲနဲ႔ တကယ့္ အဓိကက်တဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းႏုိ္င္ငံေတြျဖစ္တဲ့ တရုတ္ႏုိင္ငံ၊ အိႏိၵယႏုိင္ငံ၊ အထူးသျဖင့္ အာဆီယံႏုိင္ငံတုိ႔နဲ႔ အေရးႀကီးတဲ့ မူဝါဒအေျပာင္းအလဲဆုိင္ရာကိစၥေတြ ျမန္မာျပည္နဲ႔ဆုိင္တဲ့ကိစၥေတြမွာ ၫႇိႏႈိင္းတုိင္ပင္မႈေတြ လုပ္လိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ လုပ္ဖုိ႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔ တုိက္တြန္းပါတယ္။ အဲသလုိ ေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆုိလုိရွိရင္ တဦးနဲ႔တဦး သက္သက္ဆီလုပ္တာမဟုတ္ဘဲ ႀကိဳတင္ၫႇိႏႈိင္း လုပ္ေဆာင္မႈေတြရွိတဲ့အတြက္ ဒီလုိ စုိးရိမ္မႈေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ မျမင္ပါဘူး။
VOA
9.25.2009
ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကုိ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ လႊတ္ေပးျခင္းမဟုတ္
စက္တင္ဘာလ ၂၅ရက္။ ေစာသိန္းျမင့္ (ေကအုိင္စီ)
ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ရက္ေန႔က အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ဦးကို ျမန္မာစစ္အစိုးရ ျပန္လည္လႊတ္ေပး ခဲ့ရာတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္ျဖင့္ လႊတ္ေပးျခင္းမဟုတ္ ေၾကာင္း လြတ္ေျမာက္လာသူ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုရန္ေအာင္ေရႊက ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလိုက္သည္။
ကုိရန္ေအာင္ေရႊက “နအဖက လႊတ္ေပးလုိက္တဲ့ အက်ဥ္းသားေတြထဲက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္နဲ႔ လႊတ္ေပးတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ေထာင္ထြက္လက္မွတ္ကို ၾကည့္လုိက္ မယ္ဆုိရင္ ေနာက္တခါ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္လုိ႔ရွိရင္ က်သင့္တဲ့အျပစ္ဒဏ္ကို ခံစားရမယ္လုိ႔ ေရးထားတယ္။ ဒါ သူတုိ႔ေျပာေနတဲ့ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မဟုတ္ပါဘူး။ လြတ္ၿငိမ္းသက္သာခြင့္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ တႏုိင္ငံလုံးမွာရွိ တဲ့ အက်ဥ္းသားအားလုံး တရက္ပဲက်န္က်န္၊ တႏွစ္ပဲက်န္က်န္၊ ၁၅ႏွစ္ပဲက်န္က်န္၊ ေသဒဏ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးခံစားခြင့္ရွိတယ္”ဟု ဆိုသည္။
ယခုလ ၁၈ရက္ေန႔တြင္ သရက္ေထာင္မွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာသူ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုရန္ ေအာင္ေရႊသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး (ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္) တပ္ရင္း(၉၀၉)မွ တပ္ဖဲြ႕၀င္ေဟာင္းတဦးျဖစ္ၿပီး ၎အား လ၀ကအမႈျဖင့္ ၅ႏွစ္၊ ပုဒ္မ ၁၇/၁ တရားမ၀င္အ ဖဲြ႕အစည္းႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈျဖင့္ ၃ႏွစ္၊ ပုဒ္မ ၁၉-က တရားမ၀င္လက္နက္ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားမႈျဖင့္ ၇ႏွစ္ သာယာ၀တီေထာင္တြင္ စတင္ပို႔ေဆာင္ခံရကာ ေထာင္ဒဏ္ (၁၁)ႏွစ္တိတိ က်ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။
နအဖ အာဏာပိုင္မ်ားသည္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာသည့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ေနာက္ ေယာင္ခံလိုက္ျခင္း၊ ေထာင္ထြက္လက္မွတ္ျပပါက စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈ ပိုမိုလုပ္ေဆာင္လာျခင္း စသည့္အ ေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ျပည္တြင္း၌ဆက္ေနရန္ လုံး၀ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့သည့္အတြက္ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ထိုင္းႏုိင္ငံ၊ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာရျခင္းျဖစ္သည္ဟု သူက ေျပာဆိုခဲ့သည္။
၎က “၁၈ရက္ေန႔က က်ေနာ္ေထာင္က လြတ္လာတယ္။ ေထာင္ကလြတ္ၿပီးဆုိရင္ ျပည္တြင္းမွာေနဖုိ႔ဆုိ တာ လုံး၀မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ မိသားစု အေျခအေနကလည္း အကုန္လုံးယိုင္လဲေနသလို သက္ဆုိင္ရာ ရဲစခန္း ေတြကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္လုိက္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေထာင္ထြက္လက္မွတ္ ကို ျပလုိက္တုိင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးစစ္ေဆးေမးျမန္းတယ္။ ဒီအတုိင္းဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေနေရးထုိင္ေရး၊ ဘ၀လုံၿခံဳ ေရးက ေရရွည္မွာ ျဖစ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ ဒီထုိင္းနယ္စပ္ဘက္ကို ထြက္လာတာ ပါ”ဟု ေျပာသည္။
၎အျပင္ ေထာင္ထဲ၌ရွိစဥ္ကလည္း ကိုယ့္စရိတ္ကိုယ္စားစနစ္ျဖင့္ ေနထုိင္ရၿပီး က်န္းမာေရးပိုင္းဆိုင္ရာ ေဆး၀ါးကုသမႈဘက္မွာလည္း သက္ဆုိင္ရာအာဏာပိုင္မ်ား တစုံတရာမွ ကူညီေပးျခင္းမရွိေၾကာင္း ၎ အျပင္ ေထာင္အတြင္းတြင္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈ မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ႕ရေသာ္လည္း ယခု ထက္ထိ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမ်ား တစုံတရာမရွိေၾကာင္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ျပန္လည္လႊတ္ေပးခဲ့သည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားထဲတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀ေက်ာ္ပါ၀င္သည္ဟု ျမန္ မာစစ္အစိုးရက ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း-ျမန္မာ ႏုိင္ငံ(ေအေအပီပီ)က ယင္းလြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားထဲတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား (၁၂၇)ဦးသာပါရွိ ေၾကာင္း စက္တင္ဘာလ ၁၉ရက္ေန႔တြင္္ သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
ကရင္သတင္းစဥ္
ပါတီလူငယ္မ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံလို
မဇိၩမ (ခ်င္းမုိင္)။ ။ ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုႏိုင္ေရး စီစဥ္ေပးရန္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔အား ယေန႔ ေတာင္းဆုိ လုိက္သည္။
ဗဟိုႏွင့္ ျပည္နယ္ အန္အယ္ဒီ လူငယ္ အကူအညီေပးေရး အဖြဲ႔ ကိုယ္စားလွယ္ ၆၀ ခန္႔ တက္ေရာက္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ အန္အယ္ဒီ ဗဟုိ ဌာနခ်ဳပ္႐ံုးတြင္ ယေန႔ ျပဳလုပ္သည့္ ပဥၥမ အႀကိမ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမွ ယင္းသို႔ ဆံုးျဖတ္ ေတာင္းဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကေတာ့ လက္ရွိ အေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ ကုိက္ညီတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။ လူငယ္ေတြ အခက္အခဲေတြ ၾကားကေန ေတြ႔ဆံု ၾကတယ္ဆုိေတာ့ အားရေက်နပ္မႈ ရွိပါတယ္” ဟု အစည္းအေဝး တက္ေရာက္လာသူ ပဲခူးတုိင္း လူငယ္ အကူအညီေပးေရး တာဝန္ခံ (၁) ကုိေအာင္မ်ဳိးဝင္းက မဇိၩမကို ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ လူငယ္မ်ား၏ ေတာင္းဆုိခ်က္အေပၚ ဗဟုိ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔အေနျဖင့္ စီစဥ္ေပးရန္ လက္ရွိ အေျခအေနအရ မျဖစ္ႏုိင္ေသးေၾကာင္း အန္အယ္ဒီ ေျပာခြင့္ရသူ ဦးဥာဏ္ဝင္းက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
“လူငယ္ေတြ ေတာင္းဆုိ သင့္ပါတယ္။ ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္မ်ား ကုိယ္တုိင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ေတြ႔ဖုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံ စာပုိ႔ထားတာေတာင္ အခုခ်ိန္ထိ ဘာမွ မတုံ႔ျပန္ ေသးဘူးဆိုေတာ့ ဗဟုိအလုပ္ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔အေနနဲ႔ စီစဥ္ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ေသးဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ၁၆ ရက္ေန႔က နအဖ ဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံ ေပးပုိ႔သည့္စာတြင္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံ ေနရသည့္ အန္အယ္ဒီ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ႏွင့္ ပါတီ ဗဟုိအလုပ္ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးႏုိင္ရန္ ေရးသား ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။
အန္အယ္ဒီ လူငယ္မ်ား၏ ယေန႔ အစည္းအေဝးမွ ဥကၠ႒ ဦးေအာင္ေရႊ၊ ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးႏွင့္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔၏ ဦးေဆာင္မႈကို ခံယူကာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္ သည္အထိ က်ယ္ျပန္႔ စြာ ဆက္လက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ၾကသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လမွစ၍ အန္အယ္ဒီ လူငယ္ လုပ္ငန္းေဖာ္ေဆာင္ေရး အဖဲြ႔မ်ားအား ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ အပါအဝင္ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး၊ ဧရာဝတီ၊ တနသၤာရီ စသည့္ တိုင္းမ်ားရွိ ၆၉ ၿမိဳ႕နယ္၌ ဖြဲ႔စည္း ႏိုင္ခဲ့သည္။
အန္အယ္ဒီ မိတၳီလာ ၿမိဳ႕နယ္စည္း အဖြဲ႔ဝင္မ်ား၏ ယေန႔ ျပဳလုပ္သည့္ လပတ္ အစည္းအေဝးမွလည္း ျပည္နယ္ႏွင့္ တုိင္း အစည္းအေဝးေခၚရန္ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုသုိ႔ ထပ္မံ ေတာင္းဆုိ လုိက္သည္။
“တုိင္းအဆင့္နဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္ တလတႀကိမ္ ေခၚေပးဖုိ႔။ အခု အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး။ ျပည္သူေတြ အားကုိးတဲ့ အဖြဲ႔ျဖစ္ဖုိ႔ အန္အယ္ဒီကုိ တုိက္ပြဲဝင္တဲ့ ပါတီ၊ ဒီမုိကေရစီ ေအာင္ပြဲ ခံႏုိင္ေအာင္လုိ႔ မူဝါဒ ဖြဲ႔ဖုိ႔ေတြ၊ ပထမဆံုး တႏုိင္ငံလံုး အတုိင္း အတာ အစည္းအေဝး ေခၚဖုိ႔ပဲ။ ပါတီဗဟုိက ျပည္သူနဲ႔ ကင္းကြာ ေနၿပီးေတာ့ ပါတီႀကီး အားရွိဖုိ႔တေလွ်ာက္လံုး ေတာင္းတာ မရခဲ့ဘူး။ ခက္ခဲတယ္ဆုိၿပီး မေခၚခဲ့ဘူး” ဟု မိတၳီလာၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္ဒီ အတြင္းေရးမႉး ေဒၚျမင့္ျမင့္ေအးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
မဇၥ်ိမ
9.20.2009
အတၱလား၊ ပရဟိတလား (ေဆာင္းပါး)
လူထုဦးစိန္၀င္းရဲ႕ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပအန္ဂ်ီအိုမ်ားရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ားနဲ႔ လူထုကို ဘန္းျပ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းျဖစ္ ေအာင္လုပ္စားမႈမ်ိဳးကို လူငယ္ေတြအတုျမင္အတတ္သင္ၿပီး မပ်က္စီးၾကေစဖို႔ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ခ်က္ကို ဖတ္ မိပါတယ္။ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းရဲ႕ ‘လမ္းသစ္’ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ တံု႔ျပန္ေခ်ပခ်က္ကိုလည္း ဖတ္လိုက္မိပါတယ္။ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းရဲ႕ မ်ဳိးဆက္ေတြ ကြာျခားလာတဲ့အေလ်ာက္ ႐ႈျမင္ပံု၊ သံုးသပ္ပံု၊ ေတြးေခၚပံုေတြ ကြာျခားလာ တာပါပဲ ဆိုတဲ့ ခ်ဳပ္ႏႈတ္ေျပာဆိုခ်က္ကိုလည္း စိတ္ထဲမွာ တရားရၿပီး သေဘာက်မိတယ္။
တခုအံ့ၾသမိတာက ကိုယ္တိုင္ေမ်ာက္ျပဆန္စား လုပ္ခံခဲ့ရတာမ်ဳိး ၾကံဳခဲ့ရတုန္းက ညည္းညဴေျပာဆိုခဲ့တဲ့ ကို ေအာင္သူၿငိမ္းတေယာက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အန္ဂ်ီအိုအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲ ေရာက္လာတဲ့အခါ အရင္က ကိုယ္ကိုယ္ တိုင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ရႈျမင္ပံု၊ သံုးသပ္ပံု၊ ေတြးေခၚပံုေတြ သူ႔ဘာသာသူ ကြာျခားသြားခဲ့ၿပီလားဆိုတာပါပဲ။ ထိုင္ေနတဲ့ေန ရာ မတူေတာ့၊ ရပ္တည္တဲ့ေနရာ မတူေတာ့တဲ့အခါ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းတေယာက္ ႐ႈျမင္ပံု၊ သံုးသပ္ပံု၊ ေတြးေခၚ ပံုေတြ ကြဲျပားျခားနားလာတာလား ဆိုတာကိုေတာ့ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းကိုယ္တိုင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးေတာ ၾကည့္မွ သိႏိုင္မယ့္ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမ်ာက္အျဖစ္မွာ ေရာက္ေနတုန္းကေတာ့ က်ေနာ္တို႔အျမင္ေတြက တမ်ဳိး ျဖစ္ေနႏိုင္ခဲ့ၿပီး အခုကိုယ္က ေမ်ာက္ျပတဲ့သူေနရာမ်ဳိးမွာ ေရာက္တဲ့အခါမွာလည္း က်ေနာ္တို႔အျမင္က က်ေနာ္ တို႔ရပ္တည္ေနရာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕လုပ္ရပ္ကို ကာကြယ္တဲ့အျမင္ ရွိလာႏိုင္ေသးပါလားဆိုတာကို သတိထား ၾကည့္ဖို႔ သံေ၀ဂလည္းရေစခဲ့ပါတယ္။
အန္ဂ်ီအိုဆိုတိုင္း မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့အျမင္နဲ႔ ေျပာတာမ်ဳိးကေတာ့ တရားနည္းလမ္းက်လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ဂ လိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းနဲ႔ လူထုအက်ဳိးျပဳ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြ မတူညီၾကတာကိုေတာ့ ကိုေအာင္သူၿငိမ္း ေလ့ လာေစလိုပါတယ္။ လူထုအက်ဳိးျပဳ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ အန္ဂ်ီအိုေတြ အမ်ားစုကို ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ဆိုင္ရာ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပပြဲေတြမွာေတြ႔ရတာကိုလည္း မျမင္ခ်င္ေယာင္မေဆာင္ေစလိုပါ။ အစိုးရလက္ေ၀ခံ အန္ ဂ်ီအိုအမည္ခံမ်ဳိးေတြကလြဲရင္ ရပ္တည္ခ်က္တခုခုနဲ႔ရပ္တည္တဲ့ အန္ဂ်ီအိုေတြအမ်ားစုက ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇး ရွင္းဆိုတာကို ကန္႔ကြက္ေနတာကိုလည္း သတိျပဳမိေစလိုပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပႆနာကို ကမၻာကပဲ၊ အန္ဂ်ီအိုေတြကပဲ သူတို႔တေတြေပါင္းၿပီး ၀ိုင္း၀န္းေျဖရွင္းေပးမွာလား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူတဦးအတြက္ ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အကူရရွိမႈဟာ ဆယ္ဂဏန္းေတာင္မေက်ာ္ဘူးဆိုတာေတြ အတြက္ က်ေနာ္ဘာမွနားမလည္ပါ။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားတေယာက္၊ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံသားတေယာက္၊ ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြက ႏိုင္ငံသားတေယာက္အေနနဲ႔ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာက အကူအညီေတြ ဘယ္ေလာက္ရတယ္ဆိုတာ ကို ကိုေအာင္သူၿငိမ္းက ယွဥ္ျပတာကို မေတြ႔ရတာေတာ့ သတိျပဳမိပါတယ္။
တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဦးေန၀င္းလက္ထက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ ေၾကညာရတဲ့ သူ႔အျမင္ေကာင္း ကြက္ကို ျပန္ရွင္းျပတာကိုလည္းျပန္သတိရရင္း ကိုယ့္လူေတြအားလံုး ဒီလမ္းသြားေနၾကၿပီလားဆိုၿပီး မစဥ္းစား တတ္ေအာင္ျဖစ္လာပါတယ္။ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ရတဲ့အတြက္ ကမၻာကေန အကူအညီေတြ အမ်ားႀကီး ရႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ သူေတာင္းစားလမ္းစဥ္ကို ခ်ျပရဲခဲ့တဲ့ ဦးေန၀င္းကို အံ့ၾသမဆံုးခင္မွာ အခုတခါ အန္ဂ်ီအိုေတြ မ်ားလာေလေလ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ သူမ်ားေပးစာကမ္းစာ ပိုရလာႏိုင္ေလေလဆိုတဲ့ ေတြးေခၚ စဥ္းစားခ်က္မ်ဳိး ေတြ႔လာရတာကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈနဲ႔ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာကို သူေတာင္းစားလို မီွခိုေနရမႈက အလြန္ကြာ ဟတယ္ဆိုတာကိုလည္း ေမ့ၿပီး ေက်ာ္သြားသလားေတာ့ မသိပါ။ ကမၻာမွာ အတူတကြ ေနထိုင္ေနၾကရလို႔ ႏိုင္ငံ တကာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ လုပ္ရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါက ႏိုင္ငံတကာထဲက မွီခိုၿပီး ေတာင္း စားေနရတာနဲ႔ လံုးလံုးကြာျခားပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ က်ေနာ္ၾကားဖူးေနတဲ့ self sufficiency and sustain-ability ျဖစ္လာဖို႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကတာ ေတြ႔ရမွာပါ။ ဒါလုပ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ၿပီး သီးသန္႔ ေနတာကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ဘဲ အျခားႏိုင္ငံေတြအေပၚ မွီခိုေနရတာကို နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေအာင္ လုပ္တာပါ။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆိုလည္း အာရပ္ႏိုင္ငံေတြအေပၚ ေလာင္စာဆီ မွီခိုအားထားေနရမႈကို ရပ္တန္႔ၿပီး ကိုယ့္ဘာ သာ ေလာင္စာဆီ လံုေလာက္ႏိုင္ေအာင္ နည္းလမ္းရွာေဖြေနၾကတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေျပာတာေတြလည္း ၾကားရပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ အန္ဂ်ီအိုေတြအမ်ားစု ေျပာေနခ်မွတ္ေနတဲ့ မူေတြကလည္း လူေတြကို သူမ်ားအ ေပၚ မွီခိုအားထားေနရတာေတြကေနေပ်ာက္ၿပီး ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ အားကိုးရပ္တည္ႏိုင္တဲ့သူေတြျဖစ္ လာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ဖို႔ဆိုတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူေတာင္းစားစိတ္ဓာတ္သြင္းေပးဖို႔မဟုတ္ပါ။
အန္ဂ်ီအိုတိုင္းကို ျခံဳၿပီး မေကာင္းဘူးေျပာလို႔ရွိရင္ မွားမွာျဖစ္သလို အန္ဂ်ီအိုတိုင္းက အေကာင္းခ်ည္းပဲလုပ္ေန တယ္ဆိုရင္လည္း မွန္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ လူထုအတြက္လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ ေနာက္လူထုအ တြက္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔ေတြအေနနဲ႔ လုပ္စားတာေတြ၊ အာဏာရွင္စံနစ္ရဲ႕ အညစ္ေၾကးတ ခုျဖစ္တဲ့ ျဖတ္စားတာေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ ရွင္းတမ္းေတြ ထုတ္ျပန္ၾကရမွာ ၀န္ေလးစရာမရွိပါ ဘူး။ ဘာလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနတယ္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာလုပ္ငန္းေတြ ဘယ္လိုလုပ္သြားၿပီးၿပီ၊ ဘယ္ေလာက္ ဘယ္လိုကုန္က်သြားတယ္ဆိုတာေတြကို လူထုအတြက္ တာ၀န္ခံလုပ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြက လူ ထုကို ရွင္းလင္းျပရမွာ ၀န္ေလးစရာမလိုၾကေလာက္ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။ ဒီလို လူထုကို ရွင္းလင္းျပမႈမလုပ္ရဲရင္ မလုပ္ၾကရင္ ဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ လူထုအတြက္က ဘယ္ေလာက္၊ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္က ဘယ္ေလာက္ ဆိုတာ ဘယ္သူမွ သိႏိုင္မွာမဟုတ္သလို ဒီလိုလုပ္ငန္းကို တကယ္လူထုအတြက္ အက်ိဳးျပဳတဲ့လုပ္ငန္းအျဖစ္ လည္း သတ္မွတ္လို႔ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။
အခ်ဳိ႕အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေကာ၊ ေဒသခံအန္ဂ်ီအိုေတြကေကာ လုပ္ရမယ့္ လုပ္ငန္းေတြမွာ အသံုးစရိတ္ေတြ ကုန္က်တာမ်ားတာထက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ခရီးသြားစရိတ္ေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းအမည္ကို ေၾကာ္ျငာေနမႈေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ အျပင္ပန္း ဟန္ပန္အသြင္အျပင္ကို ျခယ္သေနမႈေတြမွာ အလံုးအရင္းနဲ႔ သံုးၾကၿပီး တကယ့္လုပ္ ငန္းမွာ အသံုးျပဳေငြက်ေတာ့ ဘာမွမရွိတာမ်ဳိးေတြ လုပ္တဲ့အဖြဲ႔ေတြလည္း တျပံဳႀကီးပါပဲ။
ဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြက လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြကို ဘယ္လိုအက်ိဳးျပဳမွာလဲ ဆိုတာကိုလည္း စဥ္းစားၾကည့္စရာပါ။ လူထုဦးစိန္၀င္း စိုးရိမ္သလို လူငယ္ေတြက ဒါေတြကို အတုျမင္အတတ္သင္လုပ္ၾကၿပီး အဲ့သလို လိုက္လုပ္စား ၾကရင္ျဖင့္ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္းလုပ္ခံရမယ့္ လူထုအတြက္နဲ႔ ဖ်က္ဆီးခံရမယ့္ လူငယ္ေတြအတြက္ ရင္ေလးမိ စရာျဖစ္ရတာကို သဘာ၀မက်ဘူးလို႔ အနက္ေပါက္ေအာင္ေျပာရင္ျဖင့္ ကိုယ့္စကား ဘယ္သြားသလဲ စဥ္းစား စရာပါ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ႔ လူထုကို လုပ္ငန္းေကာ၊ ကုန္က်စရိတ္ေရာ၊ ဘာေတြဘယ္မွာ သံုးေနတယ္ဆိုတာမ်ဳိးေတြေကာကို ခ်ျပမႈရွိတဲ့ transparency မရွိတဲ့အဖြဲ႔ေတြကိုလည္း အန္ဂ်ီအိုအမည္ခံ၊ လူ မႈအဖြဲ႔အစည္းအမည္ခံ လုပ္စားၾကတာမ်ိဳးကို ေမ်ာက္ျပၿပီးဆန္ေတာင္း လုပ္စားတဲ့အဖြဲ႔ေတြလို႔မေျပာရင္ ဘယ္ လိုမ်ားေျပာရမလဲဆိုတာကို ကိုေအာင္သူၿငိမ္းအေနနဲ႕ ပညာတတ္ပီပီ စကားလံုးလွလွ ရွာေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပါ။
လူထုကို အက်ိဳးျပဳတာမဟုတ္ဘဲ၊ လူထုအတြက္ လုပ္သေယာင္ေယာင္ လူထုကိုေမ်ာက္ျပၿပီး ဆန္ေတာင္းလုပ္ စားေနၾကတာေတြ မရွိပါဘူးလား။ ေနာက္ၿပီး ကိုေအာင္သူၿငိမ္းတို႔အဖြဲ႔အပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အမ်ားစုက လူထုအတြက္ ဘာေတြဘယ္လိုလုပ္ေပးေနတယ္၊ ဘယ္လုပ္ငန္းေတြမွာ ဘယ္ေလာက္အသံုး ခ်ေနတယ္၊ overhead cost ဆိုတဲ့ အျပင္ပန္းကုန္က်စရိတ္ေတြမွာ ဘယ္ေလာက္သံုးေနသလဲ ဆိုတာေတြကို လူထုကို ရွင္းလင္းျပတဲ့အဖြဲ႔ဘယ္ႏွစ္ဖြဲ႔ရွိပါသလဲ။ အကူအညီေပးတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုေတာ့ ဒါေတြမရွင္းျပဘဲ နဲ႔ ဘယ္လိုမွ ေနာက္ထပ္အကူအညီရႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုရွင္းျပသလို လူထုကိုေကာ ဘာလို႔ရွင္းျပရမွာ ေၾကာက္ၾကရတာပါလဲ။ ဒီလိုရွင္းျပမႈေတြ မရွိခဲ့လို႔ လူထုဦးစိန္၀င္းလို စိုးရိမ္မႈေတြျဖစ္တာေတြကေကာ လူႀကီး ေတြ အသက္ႀကီး အျမင္တံုးကုန္ၿပီဆိုရမွာလား ... သိခ်င္ေနတဲ့ ေမးခြန္းေတြပါ။
ၿငိမ္းခ်မ္း
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြမွ ကူးယူတင္ျပသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာေရး စစ္ေဆး
ေနအိမ္မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ျပန္လည္က်ခံ ရအၿပီး တလေက်ာ္ ၾကာျမင့္မွ မိသားစု ဆရာ၀န္ ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတြ႕ခြင့္ရၿပီး ေဆးစစ္ခံရပါတယ္။
ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းက အစားအေသာက္နဲ႔ သက္ဆိုင္ပုံရေၾကာင္း ဆရာ၀န္ထံမွ သိရပါတယ္။ ေနာက္ပို္င္းမွာလည္း ဆရာ၀န္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပုံမွန္ေဆးစစ္ခြင့္ရမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပုံကုိ ဦးဉာဏ္၀င္းက ရွင္းျပပါတယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အတူေနသူ ေဒၚခင္ခင္၀င္းနဲ႔ မ၀င္းမမတို႔ရဲ႕ က်န္းမာေရးကိုလည္း ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္းပင္ တာ၀န္ယူေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။
VOA
လႊတ္တဲ့အထဲ စစ္တပ္အရာရွိေဟာင္းေတြ ပါ၀င္
ျမန္မာစစ္အစိုးရက ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တဲ့ အက်ဥ္းသား ၇၀၀၀ေက်ာ္ထဲမွာ လံုၿခံဳေရးအရ ထိန္းသိမ္းထားသူ ၂၅၀ ပါ၀င္ တယ္လို႔ အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ညြန္ၾကားေရးမႈးခ်ဳပ္က ေျပာခဲ့ေပမဲ့ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၃၀ ေလာက္ ပဲ လြတ္ေျမာက္ခဲ့တယ္လို႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလြတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားသူေတြက ေျပာပါတယ္။ အခု လြတ္တဲ့အထဲမွာ အရင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔နဲ႔အတူ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခံရသူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ပါ၀င္တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ အေၾကာင္းစံု ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားတဲ့ ကိုသားညြန္႔ဦးက တင္ျပေပးပါတယ္။
အခု လြတ္တဲ့အထဲမွာ ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအရ ထိန္းသိမ္းထားသူ ၂၅၀ ပါ၀င္မယ္လို႔ အက်ဥ္းဦးစီး ညြန္ခ်ဳပ္က ေျပာခဲ့လို ဟိုလူပါႏိုးႏိုး ဒီလူ ပါႏိုးႏိုးနဲ႔ သတင္းေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးထြက္ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆံုး အတည္ျပဳရတဲ့အထဲမွာေတာ့ AAPP ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္းအဆိုအရ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၁၅ဦးပဲ ရိွပါေသး တယ္။ အခ်ိဳ႕ နယ္ေထာင္ေတြက လႊတ္ၾကေတာ့ လြတ္တယ္လို႔သာ သတင္းၾကားတယ္၊ သက္ဆိုင္ရာ မိသားစုအိမ္ေတြဆီကို ေရာက္မလာၾကေသးပါဘူး။ သက္ဆိုင္ရာကလည္း ဒီလူ ဒီလူ လြတ္တယ္ဆိုတာ မိသားစုေတြကို အေၾကာင္းၾကားတာမ်ိဳး လည္း မရိွပါဘူး။ မိသားစု၀င္ေတြကပဲ ေထာင္ေတြဆီ လွမ္းဆက္သြယ္တာတုိ႔၊ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြဆီ ဆက္သြယ္ သတင္းေမးေနၾကပါတယ္။ အခု လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ အေရအတြက္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ေအေအပီပီ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း အတြင္းေရးမႈး ကိုတိတ္ႏိုင္က ဗီြအိုေအကို အခုလို ေျပာပါတယ္။
“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီေန႔အထိ အတည္ျပဳလုိ႔ရတာကေတာ့ ၁၁၁ ဦးက အတည္ျပဳလုိ႔ရတယ္။ အတည္မျပဳရေသးတာကေတာ့ ၂၀ေက်ာ္ေက်ာ္ က်န္ပါေသးတယ္။”
ဘယ္လုိ အတည္မျပဳႏုိင္တာလဲခင္ဗ်။
“အဓိက က မံုရြာက ၃ဦး က်န္တယ္။ ေနာက္တခါ ရခုိင္ျပည္နယ္ဘက္က ေထာင္ေတြထဲမွာ ၂၀ ေလာက္က်န္ပါတယ္။ အဲဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က လြတ္မွန္းေတာ့ သိတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ဘယ္သူေတြလဲ ဆုိတာကို အတည္မျပဳႏုိင္တဲ့ ကိစၥေတြ ရွိေနလုိ႔ ဒီအတုိင္း ထားထားတာပါ။”
အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ လံုၿခံဳေရးအရ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားတဲ့သူေတြ အခု လႊတ္တဲ့ အထဲမွာ ၂၅၀ေလာက္ပါမယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အခုဆုိရင္ တ၀က္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ေနေတာ့ ဒါဟာ ဘယ္လုိ ျဖစ္တာလဲခင္ဗ်။
“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အခု လြတ္လာတဲ့သူေတြကို ျပန္ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ ဘိုးေတာ္ သန္းလွအပါအ၀င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညႊန္႔တုိ႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး၊ ေနာက္ပိုင္း ဖမ္းဆီးထားတဲ့ အေကာက္ခြန္ဌာနက လူေတြပါမယ္။ သတင္းတပ္ဖဲြ႔က လူေတြပါမယ္။ လ၀က က လူေတြပါမယ္။ အဲဒီလူေတြထဲက ျပန္လြတ္လာတာေတြ ရွိပါတယ္။”
အခုလို လႊတ္လိုက္တဲ့အထဲ တပ္မေတာ္သားေဟာင္းေတြအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီးသန္းေရႊရဲ႕ သီးသန္႔ မွာၾကားခ်က္ ပါ၀င္ တယ္လို႔လည္း အခု အသုတ္ လြတ္ေျမာက္တဲ့အထဲပါ၀င္တဲ့ ေက်ာင္းသားသမိုင္းစာအုပ္ျပဳစုလို႔ ႏွစ္ရွည္ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ခံ ခဲ့ရတဲ့ ကိုေအာင္ထြန္းကလည္း ေျပာပါတယ္။
“ပဲခူးေထာင္ အုပ္စု ညႊန္ၾကားေရးမႉး ဦးၾကည္၀င္း ဖတ္ျပသြားတဲ့အထဲမွာ တပ္မေတာ္သားေတြ ပါပါတယ္တဲ့။ ပါတယ္ဆုိၿပီး ေျပာၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္သားေတြကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊက မွာၾကားလုိက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ စကား ကို ေျပာပါတယ္ခင္ဗ်။ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေအးခ်မ္းသာယာေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒က ဘာေျပာသလဲဆုိေတာ့ ႏုိ္င္ငံေတာ္ က ေစတနာ သေဘာထားမွန္နဲ႔ လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ပါ၀င္ဖုိ႔အတြက္ေရာ၊ သတင္းစာထဲမွာ ပါတဲ့ မိသားစု အေျခအေနကို ငဲ့ညႇာတာ ဘာညာေပါ့၊ အဲဒါေတြ ပါပါတယ္။ ”
တပ္မေတာ္သား အမ်ားစုလုိ႔ ဆုိလုိတာက အခု ကိုေအာင္ထြန္းနဲ႔အတူ လြတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္ဘက္က အရာရွိေတြ ပါသလား။
“ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အမႈတြဲက တခ်ိဳ႕လည္း ပါေကာင္းပါမယ္။ လူေတြေတာ့ မသိဘူး။”
တပ္မေတာ္သားမ်ားအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက မွာတယ္ဆုိတာ ဘာကို မွာတာလဲခင္ဗ်။
“တပ္မေတာ္သားေတြက တပ္မေတာ္ရဲ႕ စည္းကမ္းနဲ႔ လုိက္နာၿပီး တပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထား အစစ္အမွန္ကို နားလည္ၿပီး တုိင္းျပည္ရဲ႕ တတပ္တအား တေနရာရာကေန ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔အတြက္ဆုိၿပီးေတာ့ ေျပာသြားပါတယ္။”
အခု လြတ္တဲ့အထဲမွာ တရား၀င္ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္၀င္ ၃၈ဦး ပါတယ္လို႔ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ တာ၀န္ရိွသူတဦးက ဗီြအိုေအကို ေျပာပါတယ္။ ဒီအထဲမွာေတာ့ ၁၉၉၀ျပည့္ ေရြးေကာက္ပဲြ အႏုိင္ရ လႊတ္ေတာ္အမတ္သံုးဦးနဲ႔ အခ်ိဳ႕ တိုင္းနဲ႔ၿမိဳ႕နယ္ တာ၀န္ရိွသူေတြ လူငယ္ပိုင္းေတြ ပါ၀င္တယ္လို႔သိရပါတယ္။ အထင္ကရ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြထဲက ဒီမိုကေရစီေရးေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးတင္ဦးအပါအ၀င္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မင္းကိုႏိုင္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈေခါင္းေဆာင္ အရွင္ဂမီၻရ အစရိွသူေတြကေတာ့ မလြတ္ေသးပါဘူးး။
VOA
9.19.2009
သမိုင္းတာ၀န္ ေက်ပြန္ၾကစို႔....
သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို ဘယ္သူေတြက တားဆီးႏိုင္မွာတဲ့လဲ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ လြတ္လပ္မႈ ဘယ္သူေတြက ပိတ္ပင္ႏိုင္မွာလဲ၊ ဒင္းတို႔ မွတ္ထားၾကပါ ခႏၶာကိုယ္ကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ႏိုင္ေပမဲ့၊ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူတို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္မႈ တရားမွ်တမႈေတြလိုခ်င္တဲ့ စိတ္ကို မင္းတို႔ ခ်ဳပ္ေႏွာင္လို႔မရပါဘူး၊ ဒီလို တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းေတြကို လိုခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိသမွ် ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈႀကီးကေတာ့ ဆက္လက္ေပၚေပါက္ေနဦးမွာပဲ၊ ဒီေန႕တားဆီးလို႔ရေပမဲ့ ေနာက္တေန႕မွာ တားဆီးလို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး၊ ျပည္သူလူထုကို ပန္ၾကားအပ္ပါသည္၊ မနက္ျဖန္ဆိုတာရွိေနသေရြ႕ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိေသးတယ္၊ အားငယ္စရာမလို၊ စိတ္ဓာတ္က်စရာမလို၊ ဘယ္သူတရားပ်က္ပ်က္ ကိုယ္မပ်က္ဖို႔လို႔တယ္၊ သာသနာေတာ္ႀကီး ဆက္လက္တည္တံ့ေအာင္၊ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏွစ္သာရကို စားသုံးႏိုင္ေအာင္ ငါတို႔မွာ တာ၀န္ရွိတယ္၊ တာ၀န္ကိုသိတတ္ရမယ္...မဟာဂႏၶာရုံ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ လကၤာေလးတပုဒ္ကို လက္ေဆာင္ေပးပါ့မယ္....။
ကိုယ္တည္းတစ္ေယာက္၊ ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႕
ခုေလာက္က်ဳိးကုတ္၊ အားမထုပ္ဘူး
ဗုဒၶျမတ္စြာ၊ သာသနာ၏
ေရွးခါဘုိးဘ၊ လက္ထက္ကပင္
ရသည့္တန္ခိုး၊ ထပ္မညွဳိးဖို႔
အားက်ဳိးမာန္တက္၊ ငါေဆာင္ရြက္သည္
ဆက္လက္တည့္တံ့ပါေစေသာ၀္...။
ေနာက္တပုဒ္ လက္ေဆာင္ကား...
ေရႊဟသၤာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕လကၤာေလးပါ
အမ်ား အက်ဳိး၊
ရြက္သည္ပိုးက
ခႏိုးခနဲ႕၊
ဆိုကဲ့ရဲ႕လည္း
စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္၊ ေ
ရွးရႈႏွင္ေလာ့...။တဲ့
ခင္ဗ်ားတို႔လည္း က်င့္ႏိုင္ၾကပါေစ..က်င့္ႏိုင္ေအာင္လည္း က်ဳိးစားၾကပါခင္ဗ်ာ..။
ဖာပြန္ေဒသ၌ ရက္ပိုင္းအတြင္း လူ ၃၀၀ေက်ာ္ ကူးစက္ေရာဂါျဖစ္ပြား
ေကအဲန္ယူ ထိန္းခ်ဳပ္ရာေဒသျဖစ္သည့္ ဖာပြန္ခရုိင္ လူေသာၿမဳိ႕နယ္တြင္ ယခုလ(၁၁)ရက္ေန႔မွစ၍ တုပ္ေကြးေရာဂါ အမ်ဳိးအစားဟု ထင္မွတ္ရ သည့္ ကူးစက္ေရာဂါတခုျဖစ္ပြားရာ ဆယ္ရက္အတြင္း ထိုေဒသရွိ ရြာသူရြာသား ၃၀၀ေက်ာ္ ကူးစက္ခံရသည္ဟု သိရသည္။စက္တင္ဘာ ၂၀ရက္။ နန္းထူးစံ (ေကအုိင္စီ)
“လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္က စျဖစ္တာ ဆယ္ရက္အတြင္းမွာ လူ ၃၀၀ေက်ာ္ေလာက္ ကူးစက္သြားတယ္။ ကူးစက္မႈႏႈန္းက အရမ္းျမန္တယ္။ ေရာဂါကူး စက္တဲ့ လူနာ ၆၀ကုိ က်ေနာ္တို႔ ေသြးစစ္ၾကည့္ပါတယ္။ ငွက္ဖ်ားေရာဂါမ်ားလားေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါပုိးေတြ႔တာ တေယာက္ပဲ။ က်န္တဲ့ ၅၉ေယာက္က ဘာလကၡဏာမွ မေပၚဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ရာသီတုပ္ေကြး (ဒါမွမဟုတ္) H5N1 လား။ H1N1 လားေပါ့။ ေလာေလာဆယ္ တုပ္ေကြး တခုခုျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆထားတယ္”ဟု ေကအဲန္ယူ ဖာပြန္ခရိုင္ က်န္းမာေရးတာ၀န္ခံ ဆရာေစာ၀င္းေက်ာ္က ေကအိုင္စီကို ေျပာ သည္။
ေရာဂါကူးစက္ခံရသူမ်ားမွာ ႏွာရည္ယုိျခင္း၊ လည္ေခ်ာင္းနာျခင္း၊ ေခ်ာင္းအရမ္းဆုိးျခင္း၊ မ်က္လုံးနီျခင္း၊ ကုိယ္အပူခ်ိန္ျမင့္တက္ျခင္းႏွင့္ ေခါင္းအ ရမ္းကုိက္ျခင္း စသည့္လကၡဏာမ်ားကုိ ေတြ႔ရွိရၿပီး နီးစပ္ရာကို အလ်င္အျမန္ ကူးစက္မႈေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕မွာ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ ျပင္းထန္ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္ထိ လူနာေသဆံုးမႈ မရွိေသးဟု သိရသည္။
အဆုိပါကူးစက္ေရာဂါသည္ ဖာပြန္ၿမိဳ႕ေျမာက္ဘက္ မိုင္ ၃၀ေက်ာ္ကြာေ၀းသည့္ လူေသာၿမဳိ႕နယ္၊ ေသးမူဒဲေက်းနယ္ရွိ ရြာေပါင္း ၇ရြာတြင္ ျဖစ္ပြား ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ထုိေဒသတြင္ ေဒသခံလူထု ၁,၈၀၀ ၀န္းက်င္ရွိရာ အလယ္တန္းေက်ာင္းတေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား (၁၇၃)ဦးအနက္ (၆၀)ဦး ေရာဂါကူးစက္ခံရသျဖင့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းကုိ ယာယီပိတ္ထားလုိက္ရသည္ဟု သိရသည္။
ေရာဂါခံစားရသည့္ လူနာမ်ားကုိ ေသးမူဒဲေက်းနယ္ရွိ တာအို႔ဒဲရြာေဆးခန္းမွ ေဆး၀န္ထမ္းမ်ားက ေရာဂါျဖစ္ပြားသူမ်ား၏ ေနအိမ္မ်ား၊ ေက်းရြာ မ်ားသို႔ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ကုသေပးလွ်က္ရွိေသာ္လည္း ရုတ္တရက္ ေရာဂါကူးစက္မႈႏႈန္း ျမန္ဆန္ၿပီး ကူးစက္ျဖစ္ပြားသူ မ်ားျပား သည့္အတြက္ ေဆးဝါးလုံေလာက္မႈ မရွိေၾကာင္း တာအို႔ဒဲေဆးခန္းတာ၀န္ခံ ဆရာေစာညႊန္႔၀င္း၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
ယခုကူးစက္သည့္ ေရာဂါအမ်ဳိးအစား အတိအက်သိရန္အတြက္ ေဆးစစ္မႈမ်ားကို နယ္စပ္မွတဆင့္ ထိုင္းေဆးရံုမ်ားသို႔ ပို႔ေဆာင္စစ္ေဆးသြား မည္ျဖစ္ၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ထုိေရာဂါကူးစက္မႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ေဒသတြင္း ေဆးဝန္ထမ္းမ်ားက ေက်းရြာအတြင္းသုိ႔ ကြင္းဆင္းၿပီး ပညာေပးမႈမ်ား၊ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္လွ်က္ရွိသည္ဟု သိရသည္။
ခရိုင္က်န္းမာေရးတာ၀န္ခံက “ဘာေရာဂါလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ အေသအခ်ာ အေျဖသိရေအာင္ အဆိုးရြားဆံုး လူနာေလးငါးေယာက္ရဲ႕ သလိပ္ ေတြကိုယူၿပီး ထုိင္းႏုိင္ငံဘက္က ေဆးရံုေတြမွာ သြားေရာက္စစ္ေဆးဖို႔ က်ေနာ္တို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္။ အခု လတ္တေလာမွာေတာ့ ရြာသားေတြကို တရြာကေန တရြာကို သြားလာခြင့္တားထားၿပီး အျခားေက်းနယ္ေတြကို ထပ္ကူးစက္မသြားေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ထိန္းထားပါတယ္”ဟု ဆက္လက္ ေျပာဆုိသြားသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ဖာပြန္ခရုိင္၊ ဒြဲလုိးၿမဳိ႕နယ္တြင္ ေက်းနယ္ သံုးေလးခုေလာက္ အလားတူ ကူးစက္ေရာဂါ ျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးေသာ္လည္း ယခု ကဲ့သုိ႔ ကူးစက္မႈႏႈန္း မျမန္သည့္အျပင္ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈလည္း ျပင္းထန္မႈမရွိဟု သိရသည္။
ကရင္သတင္းစဥ္
လြတ္ေျမာက္သူ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၁၀၀ ေက်ာ္ၿပီ
ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀ွမ္း အက်ဥ္းေထာင္ေတြကေန အက်ဥ္းသား ၇,၁၁၄ ေယာက္ကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးၿပီး ျပန္လႊတ္ေပး မယ္လို႔ စစ္အစိုးရက ေၾကညာထားတဲ့အတိုင္း မေန႔က စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔ကစလို႔
တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပန္လႊတ္ ေပးေနတာမွာ ဒီႏွစ္ရက္အတြင္း ျပန္လြတ္လာတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြထဲက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၁၀၄ ေယာက္ပါတယ္လို႔ ထိုင္းအေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း (AAPP) ကေန စာရင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ ရန္ကုန္တိုင္း ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးႏိုင္းႏိုင္း တို႔လို႔၊ အဲန္အယ္လ္ဒီ အဖြဲ႔၀င္ လည္းျဖစ္၊ ကဗ်ာဆရာလည္းျဖစ္တဲ့ မုံရြာေအာင္ရွင္ တို႔လို႔၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုေအာင္ထြန္းတို႔လိုအျပင္ Eco Vision ဂ်ာနယ္က သတင္းေထာက္ မအိမ့္ခိုင္ဦးနဲ႔ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔တို႔လို လူေတြလည္း ပါ၀င္ၾကပါတယ္။ AAPP အဖြဲ႔က ေတာ့ အခုစစ္အစိုးရက လႊတ္ေပးမယ့္ အက်ဥ္းသား ၇,၀၀၀ ေက်ာ္ထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ပါ၀င္ မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားေၾကာင္း တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး ကိုဘိုၾကည္ က အခုလို ေျပာခဲ့ပါတယ္။
"က်ေနာ္ေတာ့ ၂၀၀ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ ပါလာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။ အခု ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပိုင္းေတြတုန္းက ဆိုရင္ေတာ့ ဒီအေရအတြက္က ပိုမ်ားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။"
AAPP အေနနဲ႔ ဒီအေပၚမွာေရာ ဘယ္လိုျမင္လဲရွင့္။ အခုလို ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဒီတေခါက္ ျပန္လႊတ္ေပးတာကိုေပါ့ေလ။ -
"ဟုတ္ကဲ့။ အခုေန ျပန္လႊတ္ေပးတယ္ဆိုတာကလည္း တခ်ိဳ႕ ၂ ႏွစ္ က်ထားတဲ့သူေတြ၊ ၂ ႏွစ္ခြဲ က်ထားတဲ့သူေတြေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလို လူေတြမ်ားတယ္။ ေနာက္တခုက ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္ ၂၀၊ ၂၁ ႏွစ္ေလာက္ ေနခဲ့တဲ့ သူေတြလည္း ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလို လူမ်ိဳးေတြ မ်ားတယ္။ ေနာက္တခုက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ သူတို႔က လူေတြ ကို မတရားသျဖင့္ ဖမ္းၿပီးေတာ့ ေထာင္ခ်ပစ္တာေတြ ရွိတယ္။ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး မတရားသျဖင့္ ဖမ္းထားတာကို က သူတို႔ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လိုအပ္လာလို႔ရွိရင္ အဲဒီလို အလႊတ္ျပၿပီး ျပန္ကစားဖို႔အတြက္ ဖမ္းထားတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။"
AAPP တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး ကိုဘိုၾကည္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုထိ ျပန္လြတ္လာတဲ့အထဲမွာ အမ်ားျပည္သူေတြ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾက တဲ့ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ စက္တင္ဘာ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈေခါင္းေဆာင္ အရွင္ဂမၻီရ စတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ျပန္လြတ္ လာတာကိုေတာ့ မေတြ႔ရေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၅၀ ေလာက္ လြတ္လာဖို႔ရွိတဲ့ စာရင္းထဲမွာ ေနာက္ထပ္ ပါမလားဆိုၿပီး မိသားစု၀င္ေတြအပါအ၀င္ အမ်ားက ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ေစတနာအမွန္ျဖင့္ လႊတ္ေပးျခင္းမဟုတ္ဟု ေအေအပီပီေျပာ
စစ္အစိုးရသည္ ယမန္ေန႔က အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ဦးကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ရာတြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ပါ၀င္ခဲ့ေသာ္ လည္း ၄င္းမွာ ေစတနာအမွန္ျဖင့္ လႊတ္ေပးျခင္းမဟုတ္ဟု ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ေအ ေအပီပီ)က ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုုလိုက္သည္။
1.jpg)
“စစ္အစိုးရ လႊတ္ေပးတဲ့ထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀ေက်ာ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ေသခ်ာစစ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၇၁ေယာက္ပဲ။ အဲဒီထဲမွာ တ၀က္ေလာက္က လႊတ္ရက္နီးတဲ့သူေတြပါတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ေနာက္ တကယ္အ ေရးႀကီးတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦးနဲ႔ ၈၈ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္လိုလူေတြ မပါဘူး။ ဒီလိုလႊတ္ေပးလိုက္တာဟာ တိုးတက္မႈတခုလို႔ ေျပာလို႔ရေပမယ့္ စစ္မွန္တဲ့ေစတနာနဲ႔ လႊတ္တယ္ဆိုတာေတာ့ ေျပာရခက္ပါတယ္”ဟု ေအေအပီပီ အတြင္း ေရးမွဴး ကိုတိတ္ႏိုင္က ေကအိုင္စီကို ေျပာသည္။
သူက “ႏိုင္ငံတကာက စီးပြားေရးဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈေတြ၊ ဖိအားေပးမႈေတြနည္းလာေအာင္ နအဖက လုပ္ေနက်ပံုစံအတိုင္း လုပ္လိုက္တာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ လႊတ္လိုက္တာက ၇၀ေက်ာ္။ ဒီလထဲမွာ ဖမ္းတာကိုက အေယာက္ ၃၀ေက်ာ္ တယ္”ဟု ဆက္ေျပာသည္။
ယခုလို အက်ဥ္းသားမ်ားအား ျပန္လႊတ္ေပးျခင္းသည္ ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသား၊ အက်ဥ္းသူမ်ားအား လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ ထားမႈ၊ သနားခ်စ္ခင္မႈတို႔ကို အေလးထားသည့္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေဒသအက်ဳိးႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိးကုိ ထမ္းရြက္သြား ႏိုင္ရန္အတြက္လည္းေကာင္း က်ခံရန္ က်န္ရွိေနေသးေသာ ျပစ္ဒဏ္မ်ားကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျပဳလိုက္ေၾကာင္း ယမန္ေန႕ က စစ္အစုိးရထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
အဆိုပါအက်ဥ္းသားမ်ားအား လႊတ္ေပးမည္ဟု စစ္အစုိးရ ထုတ္ျပန္ၿပီး ေနာက္တေန႔တြင္ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအခ်ဳိ႕ ပါ၀င္ခဲ့သည့္အေပၚ ႀကိဳဆုိခဲ့ေသာ္လည္း ယခင္တုိက္တြန္းထားသည့္အတုိင္း ယခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ေနာက္ပုိင္း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလုံး ျပန္လႊတ္ေပးရန္ နယူးေယာ့ခ္ ကုလ႐ုံးခ်ဳပ္၏ ပုံမွန္သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြတြင္ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ ေျပာခြင့္ရသူက သတိေပးေျပာၾကားခဲ့သည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရးေလ့လာသံုးသပ္သူ ကိုေအာင္သူၿငိမ္းက နအဖအေနျဖင့္ မၾကာခင္ စတင္ေတာ့မည့္ ကုလ သမဂၢ၏ အေထြေထြညီလာခံတြင္ မ်က္ႏွာပန္းလွရန္အတြက္ ယခုလို အက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ယခုလို ေျပာသည္။
သူက “သူတို႔(နအဖ)ကေတာ့ အမ်ားအာရံုစူးစိုက္မႈကိုရဖို႔ တနည္းနည္းနဲ႔ လုပ္ျပမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအဆင့္နဲ႔ေလာက္ေတာ့ ျမန္ မာမိသားစုေကာ၊ ႏိုင္ငံတကာ မိသားစုပါ အားရေက်နပ္မႈရွိေသးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ စစ္အစိုးရအေပၚမွာလည္း သေဘာ ထားေျပာင္းလဲမွာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ျဖစ္သင့္တာက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအားလံုး လႊတ္ေပးဖို႔လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္ ပါတယ္”ဟု သံုးသပ္ေျပာဆိုသည္။
ယခုလြတ္ေျမာက္လာသည့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားထဲတြင္ ၁၉၈၈ခုႏွစ္မွ ပုဒ္မ ၁၇/၁ ႏွင့္ အေရးေပၚစီမံခ်က္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅(ည)၊ ၁၇၊ ၁၃၊ ၂၀ တို႔ျဖင့္ႏွစ္ (၂၀)ေက်ာ္ အက်ဥ္းခ်ခံေနရသည့္ လႊတ္ရက္နီးသူမ်ား၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ အဲန္ အယ္လ္ဒီ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးႏိုင္းႏိုင္း၊ သကၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္ အဲန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔ဥကၠ႒ ဦးတင္ျမ၊ မံုရြာအဲန္အယ္လ္ဒီ မွ ဦးေအာင္ရွင္၊ Weekly Eleven အယ္ဒီတာေဟာင္း ကုိေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔၊ အီကိုဗီးရွင္းဂ်ာနယ္မွ သတင္းေထာက္ မအိမ့္ခုိင္ဦး ႏွင့္ သံဃာေတာ္တပါးျဖစ္သည့္ အရွင္စေႏၵာဘာသတို႔ ပါ၀င္သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးရန္ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီတြင္ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္တင့္ေဆြအား တိုက္တြန္းေျပာဆိုခဲ့သလို ကုလဆုိင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ ဦးသန္းေဆြကလည္း အက်ဥ္းသားမ်ားကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုလ ဒုတိယပတ္တြင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕၌ သံတမန္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အက်ဥ္းသားဦးေရေပါင္း (၁)သိန္းေက်ာ္ရွိၿပီး စစ္အစိုးရက အက်ဥ္းသားမ်ားကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အေန ျဖင့္ ျပန္လႊတ္ေပးသည္မွာ ၁၀ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္သည္ဟု ရန္ကုန္တိုင္းအက်ဥ္းဦးစီး ဌာနၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးေဇာ္၀င္းက ျပည္ တြင္းျပည္ပမီဒီယာမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားထဲတြင္ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးအ က်ဥ္းသားေပါင္း (၂,၂၀၀)ေက်ာ္ က်န္ရွိေသးေၾကာင္း ေအေအပီပီ၏ စာရင္းအရ သိရသည္။
စစ္အစိုးရသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္ အက်ဥ္းသား ၉၀၀၂ဦး၊ ယခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ အက်ဥ္းသား ၆၃၁၃ဦး ကို ျပန္လည္လႊတ္ေပးခဲ့ရာတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၃၀၀န္းက်င္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။
ကရင္သတင္းစဥ္
အလကားေကာင္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (ဖင္မႏိုင္ဘဲ ပဲႀကီးဟင္းေသာက္ျခင္း)
၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးလို႔ နအဖ အေျခခံဥပေဒ အသက္ဝင္လာတဲ့အခါ ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးေကာင္စီဆိုတဲ့ နအဖ စစ္ေကာင္စီကို ဖ်က္သိမ္းမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ တႏိုင္ငံလံုးကို အႂကြင္းမဲ့ခ်ဳပ္ကိုင္ေနတဲ့ စစ္ေကာင္စီေနရာမွာ ေရြးေကာက္ ပြဲကေနတက္လာမယ့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္နဲ႔ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရတို႔က တိုင္းျပည္ကို ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းဟန္ျပဒီမိုကေရစီနဲ႔ တကယ္ ပဲ ခ်ဳပ္ကိုင္ဦးစီးေတာ့မွာလား။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ နအဖ အေျခခံဥပေဒအရ လႊတ္ေတာ္ေတြ၊ အစိုးရေတြအထက္မွာ အာဏာကို အ ႂကြင္းမဲ့ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမွာက “အလကား ေကာင္” လို႔ေခၚတဲ့ “အမ်ဳိးသားလံုျခံဳေရးနဲ႔ ကာကြယ္ေရးေကာင္စီ” ပဲျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၂ဝ၁ မွာ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရး ေကာင္စီလို႔ တရားဝင္နာမည္ေပးထားတဲ့ "အလကား ေကာင္" မွာ အဖြဲ႔ဝင္ ၁၁ ေယာက္ပါၿပီး အနည္းဆံုး ၆ ေယာက္ (တပ္ခ်ဳပ္ ၁၊ ဒုတပ္ခ်ဳပ္ ၁၊ ဒုသမတ ၁၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး ၁၊ ျပည္ ထဲေရးဝန္ႀကီး ၁၊ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ႀကီး ၁) ကို စစ္တပ္က သပိတ္ဝင္အိပ္ဝင္ ေနရာယူထားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အရပ္သား အမ်ား ဆံုး ၅ ေယာက္ (သမတ ၁၊ ဒုသမတ ၁၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ၁ နဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ၂) အထိသာပါႏိုင္တဲ့ ေကာင္စီထဲမွာ “စည္းကမ္းျပည့္ဝ တဲ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္” အရ ေရြးေကာက္ခံ မဟုတ္တဲ့အမ်ားစုကို နာခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အမ်ားစု ၆ ေယာက္ဟာ စစ္ထံုးစံအရ တပ္ခ်ဳပ္ကို အႂကြင္းမဲ့ နာခံရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အရပ္သားသမတျဖစ္ေစ၊ အရပ္သားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ေတြ ျဖစ္ေစ၊ ေရြးေကာက္ခံရတာျဖစ္ေစ အလိုအေလ်ာက္ တပ္ခ်ဳပ္ကို အႂကြင္းမဲ့ နာခံရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ကာ အလကားေကာင္ဟာ တိုင္းျပည္မွာဘာလုပ္မွာလဲ၊ ဘယ္ေလာက္အာဏာရွိမလဲ။ ပုဒ္မ ၂ဝ၁ မွာေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဥပေဒတရပ္ရပ္အရေသာ္လည္းေကာင္း တာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္မယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ၇၅ ရာခိုင္ ႏႈန္းဟန္ျပဒီမိုကေရစီရွိမယ့္ လႊတ္ေတာ္ဆိုတာက အလကားေကာင္ကို အာဏာေပးမယ့္ဥပေဒ မျပ႒ာန္းရင္လည္း အနိမ့္ဆံုးအေနနဲ႔ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒမွာ ပုဒ္မ ၂ဝ၄ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္၊ ပုဒ္မ ၂ဝ၆ ႏိုင္ငံျခားေရး၊ ပုဒ္မ ၂၁၃ စစ္ေရး၊ ပုဒ္မ ၃၄ဝ အဓမၼလုပ္အား ေပးခိုင္းခြင့္၊ ကေလးစစ္သား ေကာက္ခြင့္အပါအဝင္ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ခြင့္၊ ပုဒ္မ ၃၄၂ တပ္ခ်ဳပ္ခန္႔ခြင့္ နဲ႔ အဓိကအားျဖင့္ အခန္း ၁၁ အရ အေရးေပၚ အေျခအေနေၾကညာ အာဏာသိမ္းခြင့္ အာဏာထိန္းခြင့္ေတြကေတာ့ ရၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
လံုျခံဳေရးနဲ႔ကာကြယ္ေရး နာမည္ခံထားတဲ့ အလကားေကာင္ လက္ထက္မွာ လံုျခံဳေရးနဲ႔ကာကြယ္ေရး မီးေသႏိုင္ဖို႔ လက္ရွိ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးအဖြဲ႔ေတြကို မနည္းထိန္းရ ေခ်ာ့ရ ဖိအားေပးေနရေပမဲ့ ဖင္မႏိုင္တဲ့အေျခအေန ေရာက္ေနတာ ျမင္မေကာင္း ႐ႈမေကာင္း ေတြ႔ေန ရပါတယ္။
အင္အားေတာင့္တဲ့ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ထက္သန္တဲ့ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကေတာ့ ပါတီ၊ တပ္နဲ႔ နယ္ေျမကို မလိမ့္ တပတ္နဲ႔ အပိုင္စီး မယ့္ နအဖရဲ႕ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အၾကံကို ခတ္ရွင္းရွင္းဘဲ ပယ္ခ်ၾကတယ္။ ဝျပည္ေသြးစည္း ညီၫြတ္ေရးပါတီ၊ ျမန္မာျပည္အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီမဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (ကိုးကန္႔)၊ ျမန္မာျပည္အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ တပ္မေတာ္ (ရွမ္းအေရွ႕ အထူး ၄)၊ ရွမ္းျပည္တပ္မ ေတာ္၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ ကခ်င္ျပည္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔၊ ကယန္းျပည္သစ္ပါတီ၊ ကခ်င္ကာကြယ္ေရးတပ္ (မထုေနာ္အဖြဲ႔) တို႔ဟာ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးစလုပ္တံုးက သေဘာတူထားတဲ့၊ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရးကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးခြင့္ရေရးကို ကိုင္စြဲထားပါတယ္။
နယ္ျခားေစာင့္တပ္လုပ္မယ္ေျပာတဲ့ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကလည္း တဖက္မွာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြ ျပန္လုပ္ ေနပါတယ္။ လႊတ္ ေတာ္ထဲ ေရြးေကာက္မခံဘဲ အမတ္လုပ္မယ့္ စစ္တပ္ခြဲတမ္း ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းထဲမွာ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြပါခြင့္၊ ပါတီအဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ နယ္ေျမ ဖ်က္ သိမ္းၿပီး အသက္ ၅ဝ ေအာက္တပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြကိုဘဲ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ လုပ္မယ္လို႔ နအဖ က ေျပာေနတဲ့ၾကားက ျပည္နယ္တခုလံုးမွာ ရွိတဲ့ နယ္ျခားဂိတ္ေတြအကုန္လံုးကို လံုးဝလက္ဝါးႀကီးအုပ္ အခြန္ေကာက္ခြင့္၊ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ရင္းအဆင့္တင္မဟုတ္ဘဲ နယ္ျခား ေစာင့္တပ္မဟာ နယ္ျခားေစာင့္တပ္မ နယ္ျခား ေစာင့္ကြပ္ကဲမႈဌာနခ်ဳပ္ဖြဲ႔ခြင့္၊ အသက္ ၅ဝ ေက်ာ္ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ဗဟိုေကာ္မတီေတြအေနနဲ႔ နယ္ျခားေစာင့္တပ္မဟာမႉး နယ္ျခားေစာင့္တပ္မမႉး နယ္ျခားေစာင့္တုိင္းမႉးအဆင့္ရခြင့္ေတြ ေတာင္းေနၾကပါတယ္။
တခ်ိန္တံုးကရွိခဲ့တဲ့ ကရင္ေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း၊ ကခ်င္ေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း၊ ခ်င္းေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း စတဲ့၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ထူေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသားေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္းေတြကို နဝတ-နအဖ လက္ထက္မွာ အၿပီးအပိုင္ဖ်က္သိမ္းခဲ့ၿပီးမွ အခုတခါ တိုင္းရင္းသားတပ္မဟာေတြ၊ တိုင္းရင္းသားတပ္မေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေအးတို႔က ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေန ရင္ လံုးလံုးမွားပါလိမ့္မယ္။ လူ ၃ဝဝ ေက်ာ္တပ္ရင္းမွာ အေရးႀကီးတဲ့ေနရာ ၃ဝ ေလာက္ကို ဗမာစစ္တပ္က ကိုင္ထားႏိုင္တဲ့အတြက္ နယ္ျခားေစာင့္တုိင္းရင္းသား တပ္မဟာ ေတြ တပ္မေတြအထိ ဖြဲ႔ခြင့္ေပးဖို႔ အလကားေကာင္ တို႔က မစဥ္းစားပါဘူး။
ဒီေနရာမွာ အလကားေကာင္ရဲ႕ အရင္းခံအေတြးအေခၚကို ဆန္းစစ္ၾကည့္ဖို႔လိုပါတယ္။ အလကားေကာင္လို ဖက္ဆစ္ေတြရဲ႕ အေတြး အေခၚက ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အရာရာကို အႂကြင္းမဲ့လက္ဝါးႀကီးအုပ္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အျပင္းထန္ဆံုး၊ အစြန္းအေရာက္ဆံုး အတၱ ကိုယ္က်ဳိးၾကည့္မႈဟာ အလကားေကာင္လုိဖက္ဆစ္ေတြမွာ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတို႔ဟာ အဲဒီ လက္ဝါးႀကီးအုပ္အက်ဳိးစီးပြားကို ထိခိုက္ေစမယ့္ အရာအားလံုးကို အျပင္းအထန္မုန္းတီးဆန္႔က်င္ၾကပါတယ္။ ဖက္ဆစ္ေတြ၊ က်ဥ္း ေျမာင္းတဲ့အစြန္းေရာက္ေတြရဲ႕ ဒႆနဟာ ေလာဘကိုအေျခခံတဲ့ အဘိဇၩာဝါဒ၊ မစၦရိယစိတ္ဓာတ္ နဲ႔ အမုန္းတရားဒႆန Hate ideology or Hate philosophy ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕အတၱ၊ မိမိတို႔ရဲ႕ကိုယ္က်ဳိးကို ထိခိုက္ၿခိမ္းေျခာက္တာမွန္သမွ်ကို စိတၱဇေရာဂါ ျဖစ္ေနသလိုမ်ဳိး ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္ၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ မုန္းတီးမႈျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီအမုန္းတရားအေျခခံေအာက္မွာ ကိုယ့္လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းျဖစ္ပေစ၊ လူမ်ဳိးကြဲျဖစ္ပေစ၊ ေက်ာင္းသားျဖစ္ပေစ၊ ရြာသားျဖစ္ ပေစ၊ ရဟန္းသံဃာျဖစ္ပေစ ရက္ရက္စက္စက္သတ္ျဖတ္ဖို႔၊ လက္စတံုးရွင္းပစ္ဖို႔ လံုးဝ ဝန္မေလးပါဘူး။ ဂ်ာမန္ဖက္ဆစ္ေခါင္းေဆာင္ ဟစ္တလာ က ဂ်ဴးလူမ်ဳိး ၆ သန္းေက်ာ္ကို ေသြးေအးေအးသတ္ပစ္ခဲ့တာ လူသိမ်ားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဟစ္တလာက (ဗမာျပည္က ၾကံ့ ဖြတ္-စြမ္းအားရွင္နဲ႔ သ႑ာန္တူတဲ့) သူ႔နာဇီပါတီဝင္ ဂ်ာမန္လူမ်ဳိး ရွပ္ညဳိတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြကို ရာနဲ႔ခ်ီၿပီးသတ္၊ ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး ေထာင္ခ်ပစ္ခဲ့ တာက ဖက္ဆစ္ေတြရဲ႕ လက္ဝါးႀကီးအုပ္ဝါဒ အဘိဇၩာဝါဒကို ပိုၿပီး ထင္ထင္ရွားရွားျပေနပါတယ္။
ဗမာျပည္မွာၾကည့္ရင္လည္း ၈၈ မတိုင္မီမွာ မဆလပါတီဟာ စစ္တပ္ကို ၿပိဳင္ဖက္ျဖစ္လာ ပုခံုးခ်င္းယွဥ္လာလို႔ ၈၈ အာဏာသိမ္း ပြဲက် ေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္းနဲ႔ ဗိုလ္ေစာေမာင္တို႔က မဆလပါတီကို အမႈိက္ပံုးထဲ ထည့္လိုက္တာလည္း အားလံုး အသိပါဘဲ။ ဒီကေန႔ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေရွ႕ေနလိုက္ေထာက္ခံေပးေနတဲ့ တင္ျမ၊ ခ်မ္းေအး အစရွိတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ပ်က္ေတြဟာလည္း ၁၉၇၄ ေရြးေကာက္ပြဲကို အားတက္သေရာေထာက္ခံခဲ့ေပမဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေတာင္မၾကာဘဲ ေနဝင္းက ျပတ္ျပတ္သားသား ကန္ထုတ္လိုက္တာ ခံခဲ့ရရွာပါတယ္။ သန္းေရႊက ေနဝင္းဂိုဏ္းသားေတြကို အျပတ္ရွင္းတာ၊ ခင္ၫြန္႔နဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ေတြကို က်ဴပင္ခုတ္က်ဴငုတ္မက်န္ ရွင္းတာ ေတြလည္း အထင္အရွားရွိပါတယ္။ တပ္မဟာ ၇ စစ္ဆင္ေရးမွာ ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သူ (ကရင္ဂ်ိမ္းစဘြန္းလို႔ ေျမႇာက္စားခံခဲ့ရတဲ့) လက္မ ရြံ႔ပါးကြက္သားကို ေနာက္တန္းအျပန္လမ္းမွာ ရွင္းပစ္လိုက္တာဟာ ဖက္ဆစ္ေတြရဲ႕ ထူးေသာ္လည္းမဆန္းလွတဲ့ ထံုးတမ္းစဥ္လာ လုပ္ကြက္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
အရာကိစၥတိုင္းကို အမုန္းတရားအေျခခံစဥ္းစားတဲ့အတြက္ ဖက္ဆစ္ေတြရဲ႕အဘိဓာန္မွာ အေပးအယူ အေလွ်ာ့အတင္းလုပ္ ေစ့စပ္ေျဖ ရွင္းျခင္း ဆိုတဲ့ေဝါဟာရမရွိပါဘူး။ “ႏိုင္ေနတံုး ႐ႈံးဖို႔မခ်န္တာ”၊ “ေသတာသြားတယ္ ခ်ီးပန္းမရပ္တာ” ဟာ ဖက္ဆစ္ လကၡဏာပဲျဖစ္္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာေပၚခဲ့ဖူးတဲ့ ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္မွန္သမွ် ေစ့စပ္ေဆြးေႏြး ႏွလံုးရည္တုိက္ပြဲဆင္ခံရလို႔ ပလႅင္ေပၚက ဆင္းသြား တာ တေယာက္မွမရွိခဲ့ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ အလကားေကာင္ရဲ႕ ဗမာျပည္နဲ႔ ဟစ္တလာရဲ႕ ဂ်ာမဏီျပည္ မတူတဲ့အခ်က္ေတြ ႀကီးႀကီးမားမား ရွိေနပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ေပါင္း ၇ဝ ေက်ာ္က ဟစ္တလာလက္ထက္ ဂ်ာမဏီျပည္မွာ နာရီတိုက္ခ်င္ရင္ ဘူတာ႐ံုမွာ မီးရထားဆိုက္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ နာရီတိုက္ႏိုင္ တယ္လို႔ နာမည္ႀကီးတဲ့အထိ ကမၻာ့ထိပ္တန္းအဆင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈစြမ္းရည္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၂ဝ၁ဝ အလကားေကာင္ ဆီမွာေတာ့ အရပ္ ဘက္ဌာနဆုိင္ရာေတြမေျပာနဲ႔၊ ေလတပ္ ေရတပ္ေတြေတာင္ ေလယာဥ္ဆီထုတ္ေရာင္း သေဘၤာဒီဇယ္ေဖာက္ေရာင္း ဘဝမ်ဳိးဆိုေတာ့ နယ္ျခားတပ္စီမံကန္းတင္မက ႏ်ဴကလီးယား စီမံကိန္း၊ တုိက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံစီမံကိန္းေတြ လုပ္ဦးမယ္ဆိုရင္ ‘ေရွ႕ ၄ ေနာက္ ၆ ငါပါ ၁၁ ေယာက္’ ဘဲျဖစ္မွာ ေအာက္ေၾကးကေတာင္ လာင္းရဲပါရဲ႕။
ဂါမဏိ
ေန႕သစ္မွ ကူးယူတင္ျပသည္။
ပခုကၠဴေထာင္၌ အမ်ဳိးသမီးတဦး အစာငတ္ခံဆႏၵျပ
စစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႕ကို ျပန္လႊတ္ေပးေနခ်ိန္တြင္ ပခုကၠဴေထာင္၌ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ျခင္းခံထားရေသာ အမ်ိဳးသမီးငယ္တဦး အစာငတ္ခံဆႏၵျပေနသည္ဟု သတင္းရရွိသည္။
ျပီးခဲ့သည့္ အပတ္အတြင္းက မေကြးတိုင္း ပခုကၠဴျမိဳ႕ရွိ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတိုက္သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံထားရသည့္ မလွလွ၀င္းသည္ အစာေရစာ စားေသာက္ျခင္းမရွိသည့္အတြက္ ယခုအခါ ပခုကၠဴေထာင္မွ ေဆး႐ံုသို႔ ပို႔ေဆာင္ထားရေၾကာင္း ေထာင္ အသိုင္းအဝိုင္းက ေျပာသည္။
“ေရပဲေသာက္တယ္။ ေမးရင္ ေခါင္းညိတ္တယ္၊ ေခါင္း ခါတယ္။ ေထာင္ပိုင္က ဆရာ၀န္ေခၚျပတယ္ ၾကား တယ္”ဟု ပခုကၠဴေထာင္ႏွင့္နီးစပ္သူ တဦးက ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။
ပခုကၠဴေထာင္သို႔ ဧရာ၀တီမွ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ေသာ္လည္း ေျဖဆိုျခင္းမရွိ၍ အေသးစိတ္အေျခအေနကို သီးျခားအတည္ျပဳႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါ။
ပခုကၠဴေဒသခံ တဦးကလည္း“သူက ဘာလိုခ်င္တယ္ ဘာေတာင္းတယ္ဆိုတာေတာ့ ဘာမွမၾကားမိဘူး။ အခု ပခုကၠဴေဆး႐ံုေရာက္ေနတယ္ ဆိုတာပဲ သိရတယ္”ဟု ေျပာသည္။
မလွလွ၀င္းသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သာေကတၿမိဳ႕နယ္မွျဖစ္ျပီး ပခုကၠဴျမိဳ႕ရွိ အဆိုပါ ေက်ာင္းတိုက္သုိ႔ သြားေရာက္ ခဲ့ရာ ေက်ာင္းတိုက္မွအထြက္တြင္ ၎အပါအဝင္ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ေပးသူ ပခုကၠဴမွ ကိုေစာလင္းႏိုင္ႏွင့္ ကိုျမင့္ႏိုင္တို႔ကိုပါ အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
၎တို႔ကို အာဏာပိုင္မ်ားက ပခုကၠဴေထာင္တြင္း ထိန္းသိမ္းထားကာ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္သည္ ဟု စြဲခ်က္တင္ထားျပီး ႐ံုးတင္စစ္ေဆးေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။
ၾသဂုတ္လအတြင္းကလည္း ၎ သာသနာ့၀ိပုလရာမ ပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတုိက္မွ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိသုဒၶ ထိန္းသိမ္းခံရသည္ဟု သိရသည္။
အဆိုပါ ပခုကၠဴၿမိဳ႕၌ ေ႐ႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးျဖစ္ပြားခဲ့သည့္၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၅ ရက္ေန႔တြင္ သံဃာ ၅၀၀ ေက်ာ္ ေမတၱာပို႔ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပခ့ဲရာ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ားက အၾကမ္းဖက္ ၿဖိဳခဲြခ့ဲသည္။ သံဃာ ၃ ပါး ကုိ ဓာတ္တိုင္တြင္ တုပ္ေႏွာင္ကာ ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ အႏံွ႔အျပားမွ ရဟန္း ရွင္လူမ်ား စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ခ့ဲၾကသည္။
ထုိျဖစ္ရပ္ကုိ စစ္အစိုးရက ျပန္လည္ ေတာင္းပန္ျခင္း မျပဳသျဖင့္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔မွ သံဃာေတာ္မ်ားက ၂၀၀၇ ခု စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္မွစ၍ အာဏာပုိင္ တုိ႔ကုိ ပတၱနိကုဇၨန ကံေဆာင္ သပိတ္ေမွာက္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ သံဃာ ေတာ္မ်ား ေမတၱာပို႔ဆႏၵျပၾကြခ်ီရာမွ လူထုလႈပ္ရွားမႈအသြင္သို႔ ကူးေျပာင္းခဲ့သည္။ အာဏာပုိင္တုိ႔က စက္တင္ ဘာ ၂၆ ႏွင့္ ၂၇ ရက္ေန႔တုိ႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ ဆႏၵျပမႈမ်ားကုိ အၾကမ္းဖက္ ပစ္ခတ္ ၿဖိဳခြင္းကာ သံဃာႏွင့္ သီလရွင္မ်ားကုိ ဖမ္းဆီး တရားစဲြၿပီး ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္လုိက္သည္။
ဧရာ၀တီ
သဘာ၀ရဲ႕ အထာ
မီးတဲ့လား--- ဖန္ဆင္းသူအလုိက် လွမွလွ
ထိလုိက္ရင္ေတာ့ ပူသြားမွာ။
ေရတဲ့လား---
ကန္နဲ႔ပဲ တည္တည္
အုိးနဲ႔ပဲ ထည့္ထည့္
ေဆးေၾကာသူသာ စင္ၾကယ္မွာ။
ပန္းတဲ့လား---
ဘယ္လုိပဲ ျပဳစုျပဳစု
ဘယ္ေလာက္ပဲ ယုယယုယ
ခူးယူသူေနာက္ ေကာက္ေကာက္လုိက္ပါ။
ေလတဲ့လား----
ရွိမွန္းသိရဲ႔ မျမင္ႏုိင္၊
ထိမွန္းသိလဲ မျမင္ႏုိင္၊
ဒါေပမယ့္... သူမရွိရင္ မျဖစ္ဘူးကြယ္ အေနခက္တယ္။
သဘာ၀ရဲ႔ အရသာကုိ
သံေယာဇဥ္ႀကိဳး တစ္မ်ဳိးတုိးလုိ႔
အခ်စ္နဲ႔သာ ႏႈိင္းယူမယ္...
ခ်စ္မိသူတစ္ေယာက္ သိေစကြယ္......။
ကိုမိုး
ကိုမိုး
Rest of your post
21st anniversary of the military coup in Burma: 18 September
Generations of struggel
Thoughts from an anti-junta activist who marched the streets of Rangoon in 1988.
By Aye Min
Today, 18 September, marks the 21st anniversary of the bloody military coup in Burma. I was a young medical student then, and along with millions of people took the street to fight for freedom and democracy in military-ruled Burma. I vividly remember a scene near the U S embassy in downtown Rangoon on 19 September 1988, one day after the army declared a military coup. There were barbed wires on the street with a sign saying “Will be shot beyond this point”. Thousands of people were on the street chanting slogans. Peacock flags, the symbol of the student movement, were everywhere. We saw soldiers on rooftops with guns ready. We pushed the “will be shot” sign aside and kept on marching. I heard a volley of gunfire when we reached the intersection near the U S embassy. First, I thought the soldiers were just shooting in the air to scare us away. But when people around me started to fall to the ground, I realised they were shooting at us. I ran as fast as I could for a block. When I looked back, there were people lying on the street, a lot of them writhing in pain. Some were not moving at all. Some people in white coats and red-cross arm bands tried to retrieve the injured people. Then there was another volley of fire, some clearly aimed at the rescue personnel. After a while the injured people stopped moving. It is a scene I cannot forget.
I left Rangoon the following day with two friends. After three weeks of walking in the jungle we finally reached the Three Pagoda Pass at Thai-Burma border. There, we formed the All Burma Students Democratic Front, probably the first student army in the world. We did not consider ourselves militants or extremists. We felt it was the last option we had after the month-long peaceful street demonstrations to dislodge the regime, which resulted in approximately 6000 dead or disappeared. I was with ABSDF for three years, during which time I made a lot of new friends and lost some. In my battalion, we lost 21 students. Another 17 were wounded in action. I myself got shot twice. Two small pieces of shrapnel are still inside my body, souvenirs from my days as a freedom fighter. From 1988 to 2008, the ABSDF has mourned over 1000 dead and wounded. I hope history will remember those unsung heroes.
In 1992, I left the ABSDF and moved to Bangkok, where I lived for eight months, sharing a two-room apartment with eight others. I got a job washing cars all night long for USD 4. We were recognised as refugees by the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) but occasionally considered illegal immigrants by Thai police. One time, my apartment was raided by the Thai police and all of my friends arrested. I was away grocery shopping. Fortunately, my friends were released with only a warning. The friends I still keep in touch with from those days are like a family to me.
Fast-forward 21 years later, I now practice medicine in a small quiet town in the suburbs of Washington D C. I have a family with three beautiful children. I have a comfortable life but my mind is restless as ever.
Wasted money
In Burma, over two decades later, the same regime is still in power. A few of my friends are still with the ABSDF, some are resettled in the U S and others are scattered around the globe. Our struggle continues in a different form. Now, former student activists from the 8.8.88 movement have advanced degrees in various fields. Many have the financial freedom to help the ongoing movement and are doing so. That support will continue to grow with time. The assistance from individuals has been keeping the movement alive. For this reason, our movement will not go away and will get stronger.
Every year, US governments and NGOs spend millions of dollars on our cause. Most of the assistance goes to a handful of opposition organisations and individuals. As a US taxpayer, it really bothers me to see my tax money wasted, even though I support the US assistance in principle. The money is usually ineffective as all of the grass-root activists I know do not receive any meaningful assistance besides moral support from NGOs or foreign governments. In 8.8.88, we were alone and 21 years later we found ourselves again alone fighting the entrenched regime, which has 400,000 soldiers.
I believe the US western governments, and international donors are gently nudging the opposition to participate in the coming sham 2010 election. This subtle shift in policy may be due to lack of progress despite years of support and spending millions of dollars. It may also be due to their frustration with the lack of strong leadership and a winnable strategy for the movement from leading opposition organisations and figures. In my opinion, this is due to the flawed strategy of investment in a handful of groups and individuals (who haven’t produced any tangible results) rather than nurturing the movement as a whole. If that is truly the reason for the policy shift towards encouraging opposition participation in the 2010 election, it will be a tragic mistake for the U S and international governments. The noise of support for the 2010 elections is coming only from a handful of people who clearly do not represent the majority of Burmese people. Supporting the 2010 election or legitimising the sham election results will be a betrayal of the Burmese people in this struggle.
A group of intellectuals called “Third force” have been lobbying the international community to accept the military sponsored 2010 election which in turn they hope will lead to a slow change toward a free and democratic country. This argument is incredibly naive. To put that idea into practice we would have to put faith in a regime that has held uncontested power for twenty years and driven the country’s living standard and political freedom into the ground. The military regime appears unstoppable: it was unscratched during the 2007 Saffron Revolution, and successfully rigged the referendum for the new constitution. Now the generals are planning to use the 2010 election to cement their hold on power. However, there are several big flaws in their plans. The regime practices neither capitalism nor socialism but nepotism. They are not nationalists but dictators. There is no rule of law, a fundamental requirement for economic prosperity and stability. Basic living standards for average citizens have plunged. There will be another economic crisis and a subsequent uprising, solely due to economic discontent.
Furthermore, the underground network of activists continues to grow despite continued arrests and intimidation. The main opposition party, the National League for Democracy, still enjoys popular support despite harsh crackdown and its leader, Daw Aung San Su Kyi, under detention. Generations of activists – from ‘74, ‘88, ‘96 and now the 2007 – remain more committed than ever to the struggle for freedom. Twenty-one years later, we are more experienced, educated, better financed and most importantly, still enjoy the trust and support of the Burmese people. We toppled three successive governments in 1988 and will do it again. All we need now is the participation of patriotic soldiers or ‘Ramos of Burma' to join this National Liberation Movement. History has shown us that no regime holds on to power forever – the Burmese military regime is no exception.
Aye Min is an 88 generation activist. He is an executive member of Free Burma Federation and also a member of Global Action for Burma. He currently practices medicine in Virginia, U S A.
HIMAL south asian
အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ လႊတ္ေပးတာ မျဖစ္ႏိုင္
ျမန္မာစစ္အစိုးရ ေၾကညာထားတဲ့အတိုင္း အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးကေန အက်ဥ္းသားေတြကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက ဒီကေန႔ စၿပီး တခ်ိဳ႕ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႕ကိုလည္း ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ တယ္ဆိုေတာ့ ဒါကို ႀကိဳဆိုသင့္ပါသလား။ ဒါဟာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျပန္လည္သင့္ျမတ္ဖို႔အတြက္ေရာ အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္ ပါသလား။ ဦးေက်ာ္ဇံသာက သံုးသပ္တင္ျပထားပါတယ္
ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သတင္းေကာင္းတပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ထဲက လြတ္လာတယ္ဆိုတာဟာ ဘယ္သူပဲ လြတ္လာ လြတ္လာ အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။ ႀကိဳဆိုသင့္ပါတယ္။ ႀကိဳဆိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳတဲ့ျဖစ္ရပ္လို႔ ယူဆႏုိင္သလား ဆိုရင္ေတာ့ မယူဆႏိုင္ဘူးလို႔ပဲ ေျပာရပါမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လႊတ္ေပးတဲ့အာဏာပိုင္ေတြ ကိုယ္တိုင္က ဒါဟာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လႊတ္တယ္ဆိုတာကို တခြန္းမွ ေျပာမထားပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ လႊတ္ေပးတဲ့သူေတြကို ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ဟာ လံုၿခံဳေရး ဥပေဒ ခ်ိဳးေဖာက္သူေတြလို႔သာ ေျပာထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ လႊတ္ေပးေနတဲ့ တခ်ိန္ တည္းမွာလည္း ဖမ္းဆီးမႈေတြလည္း ဆက္လက္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မေန႔ကပဲ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အတြက္ စည္းရံုးေရးေဆာင္ရြက္တဲ့သူေတြ၊ သံဃာေတာ္ေတြ နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးစိတ္၀င္စားသူေတြကို ဖမ္းဆီးခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ဖမ္းဆီးမႈေတြက ဆက္လက္ရွိေနဦးမယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။
အခုလႊတ္တဲ့အထဲမွာက တခ်ိန္တုန္းက စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွာ ပါ၀င္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့သူေတြ၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔ ပါ၀င္ ပတ္သက္သူေတြ အမ်ားအျပား ပါ၀င္တယ္လို႔လည္း သတင္းရရွိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕လူေတြက ဒါကို ၾကည့္ၿပီး ေတာ့ ဒီလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ စစ္သားအခ်င္းခ်င္း လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးတဲ့သေဘာ ပိုေဆာင္တယ္လို႔ ေတာင္ ေျပာေနၾကတာ ရွိပါတယ္။
ထူးျခားတာ တခုကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေၾကညာတဲ့အထဲမွာ ႏုိင္ငံသားအက်ဥ္းသားမ်ား ကိုဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႔ ေျပာထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံသားအက်ဥ္းသား ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲ။ လြတ္ေပးသင့္လ်က္သားနဲ႔ မလြတ္ေပးႏုိင္တဲ့လူတခ်ိဳ႕ကို ႏိုင္ငံသားမဟုတ္လို႔ သူတို႔ မလႊတ္ေပးႏုိင္သလိုလို၊ တည့္တည့္ေျပာရရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး ထိန္းသိမ္းဖမ္းဆီးထားခဲ့တာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ အခုဆိုရင္ လႊတ္ေပးရမယ့္ အခ်ိန္ တကယ္ပဲ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ မလႊတ္ေပးဘူး။ ဆိုေတာ့ အခုလႊတ္ေပးတဲ့သူေတြက ႏိုင္ငံသား အက်ဥ္းသားေတြ ဆိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ႏိုင္ငံသားမဟုတ္လို႔မ်ားလား၊ အဲဒီလိုမ်ိဳး ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္လို႔လည္း ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုသာ မွန္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခုလုပ္ရပ္ဟာ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ အေထာက္အပံ့ မျဖစ္ရံုသာမက အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို ပိုမိုအလွမ္းေ၀းေစ လိမ့္မယ္လို႔ေတာင္ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။
ဒါဆိုရင္ စစ္အစိုးရက ဘာေၾကာင့္လႊတ္ေပးခဲ့တာပါလဲ။ -
ဘာေၾကာင့္ လႊတ္ေပးသလဲဆိုတာကေတာ့ ရွင္းေနပါတယ္။ ပထမတခ်က္ကေတာ့ ဒီေန႔ဟာ နအဖ၊ န၀တ အစိုးရ အာဏာ သိမ္းၿပီးေတာ့ အာဏာတက္လာတာ (၂၁) ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္တဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ သူတို႔ေန႔ကို အထိမ္းအမွတ္ျပဳခ်င္၍လည္းေကာင္း လႊတ္ေပးတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တခ်က္ကလည္း စစ္အစိုးရရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ဟာ မၾကာခင္ က်င္းပဖုိ႔ရွိတဲ့ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံကို လာတက္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ ထြက္ေနပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ လာခဲ့ရင္ သူဟာ ျပည္ပဖိအားေတြ၊ ေမးျမန္းခ်က္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားတဲ့ကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဖိအားေတြ အျပင္းအထန္ ေပးခံရဖြယ္ ရွိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီခရီးမတိုင္ခင္ အခုလို လႊတ္ျပခဲ့တဲ့အတြက္ - က်ေနာ္တို႔ဟာ လႊတ္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ - ဆိုတာမ်ိဳး အေၾကာင္းျပစရာ ပိုရလာမယ္။ ေျပာစရာရေအာင္ လႊတ္ေပးတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မအိမ့္ခိုင္ဦး တို႔လို သတင္းသမားေတြ ျပန္လြတ္လာတဲ့အတြက္ေရာ သတင္းသမားေတြ အေနနဲ႔ ႀကိဳဆိုသင့္ပါသလား။ -
ဒီလိုလႊတ္ေပးတာ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။ သတင္းသမားတဦးအေနနဲ႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ မအိမ့္ခိုင္ဦး နဲ႔ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သန္႔ တို႔အျပင္ တျခားသူေတြကိုလည္း အမ်ားႀကီး လႊတ္ေပးဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြဟာ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ၾက တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အျဖစ္မွန္ကို အမ်ားျပည္သူသိေအာင္ သတင္းသမားပီပီ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူေတြသာ ျဖစ္ပါ တယ္။ အခု လႊတ္ေပးတာအျပင္ တခ်ိဳ႕လူေတြ၊ ဥပမာ ကိုေအာင္ေက်ာ္ဆန္း ဆိုရင္ သူဟာ စာနယ္ဇင္းသမားတဦး လည္း ျဖစ္တယ္၊ ဒုကၡေရာက္တဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ကူညီခဲ့တယ္။ မသၿဂဳႋဟ္ႏိုင္တဲ့ အေလာင္းေတြကို ကိုယ္တိုင္ ထမ္းၿပီးေတာ့ သၿဂဳႋဟ္ေပးခဲ့သူတဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုလူေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုဇာဂနာတို႔လို ထိထိေရာက္ေရာက္ အကူအညီေပးခဲ့တဲ့သူေတြက အခုထိ လြတ္လာတာ မေတြ႔ရေသးပါဘူး။ ဆိုေတာ့ သတင္းသမားေတြ လြတ္တာဟာ ေကာင္းေပမဲ့လည္း အခုလို လႊတ္ေပးေနတာဟာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အတြက္ အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္ေသာ အျပဳအမူလို႔ ဆိုဖို႔ကေတာ့ အင္မတန္ ခက္ေနေသးတယ္လို႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။
VOA
9.18.2009
၂၁ႏွစ္ေျမာက္ စစ္အာဏာသိမ္းေန႔ကို အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ နယူးေဒလီၿမိဳ႕တြင္က်င္းပ
အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ေဒလီၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားဟာ ဒီကေန႔မွာ စစ္အာဏာသိမ္း ၂၁ ႏွစ္ျပည့္ေန႔ အခမ္းအနားကို ဂ်န္တရားမန္တရား ပန္းျခံအနီးမွာ စစ္အစိုးရကို ဆန္႕က်င္ဆႏၵျပပြဲတရပ္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္၊
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကို အေလးျပဳၿပီး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါတယ္၊ ဆႏၵျပပြဲဓာတ္ပုံေတြကို ေအာက္မွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္..
ေမာင္ထား၀ယ္
ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ NLD အဖြဲ႕၀င္မ်ား စာရင္း
18 . 9 . 2009 ရက္ေန ့ တြင္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာၾကေသာ NLD အဖြဲ ့၀င္မ်ားစာရင္း
၁ ။ ကိုညီညီမင္း ( ေတာင္ဒဂံု ) ဘူးသီးေတာင္အက်ဥ္းေထာင္
၂ ။ ကိုၾကည္လင္း ( ေတာင္ဒဂံု )
၃ ။ မအိမ္ ့ခိုင္ဦး ( ဂ်ာနယ္လစ္ )
၄ ။ မသန္းသန္းေဌး ( မေဌး ) ကံမ အင္းစိန္
၅ ။ ဦးေစာႏိုင္းႏိုင္း ( ပုဇြန္ေတာင္ )
၆ ။ ဦးေအာင္ရွင္ ( မံုရြာ )
ရ ။ ေဒၚခင္ခင္ေလး (ဘိုကေလး ) သာယာ၀တီ
၈ ။ မတင္တင္ျမင့္ ( ၾကည့္ျမင္တိုင္ )
၉ ။ ဦးတင္ျမ (သကၤန္ကၽြန္း ) အင္းစိန္
၁၀ ။ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သက္ ျမစ္ၾကီးနားေထာင္
၁၂ ။ သန္းေဇာ္ ( ခ) ျဖိဳးေ၀ ျမစ္ၾကီးနားေထာင္
၁၃ ။ ဦးေန၀င္း ။
၁၄ ။ ဦးေက်ာ္ေမာင္ ။
၁၅ ။ မၾကည္ၾကည္မင္း
၁၆ ။ မသန္းသန္ဆင့္
၁၇ ။ မမိမိစိန္
၁၈ ။ ဦးတင္ျမင့္
၁၉ ။ မသင္းမင္းစိုး
၂၀ ။ ဦးစိုးဟန္
၂၁ ။ ဗိုလ္ၾကီး၀င္းထိန္
ထပ္မံရရွိသည့္လြတ္ေျမာက္သူမ်ားစာရင္း
၂၂ ။ ကို၀ဏၰစိုး ( ဘားအံေထာင္ )
၂၃ ။ ကိုျပည့္ျဖိဳးေအာင္ ။
ခြပ္ေဒါင္းေသြးမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္
ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ျပဳလုပ္သည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားအခက္အခဲ ယူအဲန္သို႕ တင္ျပ
ေဇာ္ႀကီး။
စက္တင္ဘာလ ၁၇ ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္းရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ႏုိုင္ငံကူးလက္မွတ္ျပဳလုပ္ရာ၌ ေတြ႕ႀကံဳရသည့္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အစီရင္ခံစာတေစာင္အား ထုိင္းအလုပ္သမားသမဂၢႏွင့္ NGO's အဖဲြ႕မ်ား ပူးေပါင္း၍ ကုလသမဂၢေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ အထူးကုိယ္စားလွယ္ထံ ေပးပုိ႔ခဲ့သည္။
ထုိင္းအလုပ္သမားေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ လြန္ခဲ့သည့္ ဇြန္လဆန္းပုိင္းကစတင္၍ တရား၀င္အလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္ ျပဳ လုပ္ေပးခဲ့ရာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားေတြ႕ႀကံဳရသည့္ အခက္အခဲမ်ားကုိ ထုိအစီရင္ခံစာ၌ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထား သည္။
ထုိ႔အျပင္ ထုိင္းႏွင့္ျမန္မာႏွစ္ႏုိင္ငံသေဘာတူညီခ်က္အရ ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ျပဳလုပ္ရာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား စစ္မွန္ ေၾကာင္း ေထာက္ခံခ်က္ယူရာ၌ အလုပ္သမားမ်ားေတြ႕ႀကံဳရသည့္ အခက္အခဲမ်ားကုိလည္း တင္ျပခဲ့သည္ဟု ျမန္မာႏုိင္ငံအလုပ္သမားသမဂၢမ်ားအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ (FTUB) ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေရးရာ တာ၀န္ခံ ကုိတင္ထြန္း ေအာင္ က ယခုလို ေျပာသည္။
“ႏုိင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းပံုစံျဖည့္တဲ့အခါ သူတုိ႔က အားလံုးျဖည့္ရတယ္မုိ႔လား။ မိသားစု၀င္ေတြ ရဲ႕ နာ မည္ေတြ၊ လိပ္စာေတြ အားလံုးျဖည့္ရတဲ့အခါက်ေတာ့ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ Information ကုိ အာဏာ ပုိင္ေတြရသြားတဲ့အခါမွာ သက္ဆုိင္တဲ့နယ္ေျမမွာရွိတဲ့ အာဏာပုိင္ေတြကေန မိသားစု ၀င္ေတြဆီကုိ သြားၿပီးေတာ့ အခြန္ေတာင္းတာေတြ၊ ပုိက္ဆံေတာင္း တာေတြကုိလည္း တင္ျပထားတာေပ့ါေနာ္။”
ထုိအစီရင္ခံစာအား ကုလသမဂၢ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အထူးကုိယ္စားလွယ္ထံမွတဆင့္ ထုိင္းအစုိးရ တာ၀န္ ရွိသူမ်ားႏွင့္ UNမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားထံ တင္ျပသြားမည္ဟု ၎ကယခုလို ဆက္ေျပာသည္။
“ထုိင္းအစုိးရ အထက္ပုိင္းက အာဏာရွိတဲ့သူေတြကုိ ႏုိင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းလုပ္တဲ့ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့ အလုပ္သမားေတြမွာ သိပ္ၿပီးအခက္အခဲျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကုိ အဲဒီမွာ တင္ျပၿပီးေတာ့ အဲတာကုိ သက္ဆုိင္တဲ့ အစုိးရအေနနဲ႔ေကာ၊ UN မွာရွိတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ လူ႕အခြင့္အေရးကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ကုိယ္စားလွယ္ကုိပါ ဒီ ကိစၥကုိအေလးအနက္ထား ၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႔ တင္ျပတာပါ။”
ထုိအစီရင္ခံစာအားThe State Enterprise Workers Relations Confederation (SERC)၊ International Trade Union Confederation (ITUC)၊ The Human Rights and Development Foundation (HRDP) အဖဲြ႕သံုးဖဲြ႕ပူးေပါင္း၍ UN ကုိယ္စားလွယ္ထံ ယမန္ေန႔က ေပးပုိ႔ခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လက ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ဟိုပံုးၿမိဳ႕နယ္ လ၀က ၀န္ထမ္းမ်ားက ေက်းရြာမ်ားရွိ အလုပ္သ မားမ်ား၏ မိဘမ်ားကို ဆင့္ေခၚကာ ၎တို႕၏သားသမီးမ်ား ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ သြားေရာက္အလုပ္လုပ္ ကိုင္သည္မွာ မွန္၊ မမွန္ေမးျမန္းၿပီး ေငြေကာက္ခံမႈမ်ား ရွိသည္ဟုု ဘန္ေကာက္ေရာက္ အလုပ္သမား ေမာင္ခမ္း က ေျပာသည္။
ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည့္ တာခ်ီလိတ္၊ ျမ၀တီ၊ ေကာ့ေသာင္း ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ဇြန္လဆန္းပုိင္းမွ စတင္၍ ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္မ်ားကုိ စတင္ျပဳလုပ္ေပးလွ်က္ ရွိၿပီး ယေန႔ခ်ိန္ထိ ျပဳလုပ္ၿပီးသူေပါင္း ၅၃၅ ေယာက္ရွိၿပီဟု ျမန္မာအစုိးရ၏ တရား၀င္စာရင္း မ်ားကဆုိသည္။
သတင္းႏွင့္ မီဒီယာ ကြန္ယက္
ေညာင္ဦးၿမိဳ႕ေပၚတြင္ လူ၁၂၀ ကို စစ္သင္တန္းပို႔ခ်ေန
မႏၱေလးတုိင္း၊ ေညာင္ဦးၿမဳိ႕ေပၚရွိ ရပ္ကြက္ ၆ ရပ္ကြက္မွ သင္တန္းသား ၁၂၀ ကုိ စစ္သား ၄ ဦးႏွင့္ ရဲသား ၄ ဦးက ယခုလ (၁၄) ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ စစ္သင္တန္း ပုိ႔ခ်ေပးေနလ်က္ရွိသည္။
"သင္တန္းဖြင့္ပြဲကုိ (၁၄) ရက္ေန႔က ေညာင္ဦးၿမဳိ႕ အထက ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာ လုပ္တယ္။ မယကဥကၠဌရယ္၊ ခယကဥကၠဌရယ္၊ တပ္ရင္းမွဴးေတြရယ္ ဖြင့္ပြဲ လာတက္တာေတြ႔တယ္။ ျပည္သူ႔စစ္သင္တန္းလုိ႔ ေျပာတယ္။ သင္တန္းသားေတြကေတာ့ ၿမဳိ႕ေပၚကခ်ည္းပါပဲ" ဟု ေညာင္ဦးၿမဳိ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
အဆုိပါသင္တန္းကုိ ပုိ႔ခ်ေနသူမ်ားမွ နယ္ေျမခံတပ္ရင္း (၄၁၅) မွ စစ္သား ၄ ဦးႏွင့္ ၿမဳိ႕ေပၚရဲစခန္းမွ ရဲသား ၄ ဦးျဖစ္ၿပီး သင္တန္းကာလမွာ တလၾကာမည္ဟု သိရေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။
သင္တန္းသားအမ်ားစုမွာ ရပ္ကြက္ ၆ ရပ္ကြက္ထဲမွ အလုပ္အကုိင္မရွိသူမ်ားျဖစ္ကာ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားလည္း ပါဝင္ၿပီး သင္တန္းတက္ျခင္းအားျဖင့္ တဦးကုိ ၅၀၀ က်ပ္ႏႈန္း ရရွိၾကမည္ျဖစ္သည္။
"သင္တန္းတက္တဲ့အထဲမွာ အသက္ႀကီးရြယ္အုိေတြလည္း ပါတယ္။ စစ္သားေတြက အရမ္းေမာင္းေတာ့ ေနာက္ေန႔ မသြားေတာ့ဘူးလုိ႔လည္း ေျပာသံၾကားေနရယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြကေတာ့ ဒီျပည္သူ႔စစ္သင္တန္းဆုိတာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔အတြက္ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း ျပန္လုပ္ႀကံခုိင္းဖုိ႔ လုပ္ေနတာပဲလုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္" ဟု အဆုိပါ ၿမဳိ႕ခံက ဆက္ေျပာသည္။
စစ္အစုိးရအာဏာပုိင္မ်ားသည္ ယခုႏွစ္အတြင္း အဆုိပါကဲ့သုိ႔ေသာ ျပည္သူ႔စစ္သင္တန္းမ်ားကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး မၾကာေသးမီကာလကပင္ မႏၱေလးတုိင္း၊ မိတၳိလာၿမဳိ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာအုပ္စုမ်ားတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသးသည္။
ရိုးမ ၃
ၾကယ္ေၾကြေနတဲ့ တိုင္းျပည္ (ေဆာင္းပါး)
ၾကယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္ အလင္းေရာင္ရွိတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ေနရာဟာ ျမင့္မားတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီးပဲ။ ရာသီဥတု ၾကည္လင္တဲ့ ညေတြဆိုရင္ အေရာင္လက္ေနတဲ့ ၾကယ္ေတြဟာ စိန္ေတြလိုပဲ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ လက္ေနတယ္ဆိုတာ လူတိုင္း သိၾကသလို၊ ျမင္လည္း ျမင္ဖူးၾကပါတယ္။
က်မတို႔တိုင္းျပည္မွာ ရွိတဲ့လူငယ္မ်ားစြာဟာလည္း ၾကယ္ေတြလိုပါပဲ။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္း အထင္အရွားရွိၾကတယ္။ ဉာဏ္ပညာ ထက္ျမက္တယ္။ စိတ္ဓာတ္ျမင့္မားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းတာက အဲ့ဒီၾကယ္ ေတြဟာ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ေၾကြေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မက ၾကယ္ေတြ ေၾကြေနတဲ့ တိုင္းျပည္လို႔ နာမည္ေပးထားတယ္။
၁၉၈၈ ခု စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္ ေန႔က အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေျပာလိုက္တာနဲ႔ လူတိုင္းျမင္ဖူးျပီးသား ျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ပံု တပံု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
အဲဒီ ဓာတ္ပုံက ေသနတ္မွန္ျပီး ဒဏ္ရာရေနတဲ့ အက်ႌအျဖဴ လံုခ်ည္အစိမ္းနဲ႔ ေက်ာင္းသူေလးကို ဂ်ဴတီကုတ္အျဖဴ၀တ္ ထားတဲ့ ဆရာ၀န္ႏွစ္ဦးက ဆြဲေျပးေနတဲ့ပံုပါ။ ဒီဓာတ္ပံုကိုမျမင္ဘူးတဲ့လူမရွိပါဘူး။ ျမင္တဲ့လူတိုင္း ခံျပင္းေဒါသ ျဖစ္ၾက ပါတယ္။ အဲဒီဓာတ္ပံုထဲက ဆရာ၀န္ႏွစ္ဦး ဘယ္ကိုေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ သိတဲ့လူနည္းမယ္လို႔လည္း က်မထင္ပါ တယ္။
ေရွ႕ကေနေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ ေျခေထာက္ကို ဆြဲမထားတဲ့ဆရာ၀န္ရဲ႕ နာမည္က ေဒါက္တာေစာလြင္၊ ေခါင္းကိုမထား တဲ့ ဆရာ၀န္က ေဒါက္တာမင္းသိန္းျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ပညာခြ်န္သူေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။
ေဒါက္တာေစာလြင္ဟာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေအာင္တုန္းက သဃၤန္ကြ်န္းတျမိဳ႕နယ္လံုးမွာ ပထမ ရခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အစ္မ ကလည္း ဆရာ၀န္ပါပဲ။
ေဒါက္တာမင္းသိန္းကလည္း ေဆးေက်ာင္းမွာ ထိပ္တန္းကေက်ာင္းသားပါ၊ သူ႔ညီ ကုိဝင္းသိန္းလည္း ဆရာ၀န္ တေယာက္ ပါပဲ၊ သူတို႔ရဲ႕ဖခင္ကလည္း ဌာနတခ